semantyczny

Encyklopedia

filoz. pogląd, wg którego znaczenie zdania nie zawsze sprowadza się do warunków jego sprawdzalności;
log. odwzorowanie, czyli interpretacja danej teorii w postaci układu (dziedziny) przedmiotów opisywanego prawdziwie przez tę teorię.
w filozofii współczesnej nazwa koncepcji, wg których głównym (lub jedynym) przedmiotem badań filozoficznych powinien być język
kategorie semantyczne, kategorie syntaktyczne,
log. rodzaje wyrażeń językowych, wyodrębniane ze względu na ich rolę składniową (stąd zw. też kategoriami syntaktycznymi) w podziale służącym celom log. analizy języka;
log. w szerszym sensie — wszelkie funkcje, jakie w aktach komunikacji pełnią wyrażenia (znaki) językowe; w węższym sensie — funkcja denotowania i funkcja znaczenia, a także funkcja reprezentowania, pełniona przez zmienne w stosunku do przedmiotów, których nazwy można podstawiać za te zmienne.
logika
[gr. logikós ‘zgodny z rozumowaniem’],
teoria czynności poznawczych, przede wszystkim naukotwórczych,
Tarski Alfred, pierwotnie A. Tajtelbaum, ur. 14 I 1901, Warszawa, zm. 27 X 1983, Berkeley (stan Kalifornia),
polski logik, matematyk i filozof; uważany za jednego z największych logików w dziejach nauki.
filoz., psychol. system poznawczy właściwy człowiekowi;
system klas dokumentów (czyli zespołów obiektów mających przynajmniej jedną cechę wspólną), które są zwykle uporządkowane hierarchicznie (klasyfikacja);
grupa filozofów polskich działających 1900–39, których poglądy kształtowały się pod wpływem myśli K. Twardowskiego;
Ajdukiewicz Kazimierz, ur. 12 XII 1890, Tarnopol, zm. 12 IV 1963, Warszawa,
polski logik i filozof.
antynomia
[gr. antí ‘przeciw’, ‘naprzeciw’, nómos ‘prawo’],
log. para zdań (zdanie) wzajemnie sprzecznych, z których każde zdaje się równie dobrze uzasadnione (uzasadnianie).
informacja
[łac. informatio ‘wyobrażenie’, ‘wyjaśnienie’, ‘zawiadomienie’]:
inform. sformalizowany system notacyjny wyrażania informacji.
dział językoznawstwa badający znaczenia wyrażeń językowych, tj. tekstów, zdań, grup wyrazowych, wyrazów.
struktura głęboka, struktura wyjściowa, struktura bazowa,
językozn. w początkowych wersjach gramatyki transformacyjno-generatywnej struktura zdania niedostępna bezpośredniej obserwacji, abstrakcyjna i uniwersalna (jednakowa dla wszystkich języków);
log. wszelki przedmiot, właściwość, wydarzenie funkcjonujące w procesie porozumiewania się ludzi (w ramach określonego języka), w którym służy do przekazywania pewnych treści (znaczeń) dotyczących rzeczywistości zewn. bądź wewn., przeżyć emocjonalnych, estetycznych, wolicjonalnych itp.
Achmatowa Anna, właśc. Anna A. Gorienko, ur. 23 VI 1889, Bolszoj Fontan k. Odessy, zm. 5 III 1966, Domodiedowo k. Moskwy,
poetka rosyjska.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego

semantyka
1. «dział językoznawstwa, którego przedmiotem jest analiza znaczeń wyrazów»
2. «dział semiotyki zajmujący się badaniem związków, jakie zachodzą między wyrażeniami języka a przedmiotami, do których się one odnoszą»

• semantyczny • semantycznie • semantyk
kategoria semantyczna, syntaktyczna log. «zbiór wyrażeń tak dobranych, że gdy w jakimś zdaniu lub zwrocie sensownym dane wyrażenie zastąpimy wyrażeniem należącym do tej samej kategorii semantycznej lub syntaktycznej, całość pozostanie sensowna»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia