sadzić

Encyklopedia PWN

sadź, szadź,
puszysty biały osad atmosferyczny, składający się z kryształów lodu narastających na cienkich przedmiotach znajdujących się na powierzchni Ziemi (np. na gałęziach drzew, przewodach telegraficznych);
sposób sztucznego odnowienia lasu;
umieszczanie w miejscach stałych (w uprawionej i przygotowanej roli, szklarniach i in.) pojedynczych roślin lub ich fragmentów;
wierzba, Salix,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny wierzbowatych;
pelargonia, Pelargonium,
rodzaj z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae);
bizantyńskie ogrody, ogrody bizantyjskie,
kontynuacja tradycji hellenistycznej i rzymskiej sztuki ogrodowej w cesarstwie bizantyńskim, między IV a XV w., wzbogacona o wpływy bliskowschodnie i perskie.
boskiet
[fr. bosquet < wł. boschetto ‘lasek’],
zwarty masyw drzew i krzewów o geom. zarysie, ujęty strzyżonymi zwykle ścianami;
formowane, najczęściej w kształcie sześcianów, bryłki ziemi z dodatkiem nawozów org. (obornik, nawóz koński) lub torfu, nawozów mineralnych, niekiedy także z niewielką ilością pestycydów, stosowane w produkcji ogrodniczej;
hiacynt, Hyacinthus,
rodzaj z rodziny hiacyntowatych (Hyacinthaceae, obecnie wydzielonej z liliowatych);
kasztanowiec, pot. nieprawidłowo kasztan, Aesculus,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny kasztanowcowatych (Hippocastanaceae);
klon, Acer,
rodzaj roślin okrytozalążkowych drzewiastych z rodziny klonowatych;
lilia, Lilium,
rodzaj z rodziny liliowatych;
monokultura
[gr.-łac.],
roln.:
pikowanie
[fr. piquer ‘kłuć’],
roln. zabieg stosowany w ogrodnictwie przy produkcji wczesnej rozsady warzyw (np. ogórków, pomidorów, cebuli) i roślin ozdobnych (np. lobelii, bratków, werbeny), polegający na wyjmowaniu z podłoża gęsto rosnących siewek i sadzeniu ich w większej rozstawie do skrzynek lub pojedynczo do doniczek;
rizoktonioza ziemniaka, ospowatość ziemniaka,
choroba wywoływana przez grzyb Thanatephorus cucumeris (stadium niedoskonałe Rhizoctonia solani) zaliczany do podstawczaków;
roln. młode rośliny uzyskane przez wysiew nasion w cieplarniach lub inspektach, a także w polu na rozsadnikach, sadzone na miejsce stałe w polu lub w cieplarniach po osiągnięciu odpowiedniej fazy wzrostu (niekiedy po pikowaniu);
wiąz, Ulmus,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny wiązowatych;
achimenes, Achimenes,
rodzaj z rodziny ostrojowatych (Gesneriaceae)
agrotechnika
[gr. agrós ‘rola’, technikós ‘kunsztowny’],
całokształt zabiegów stosowanych w technologii uprawy określonych gat. lub odmian roślin uprawnych (gł.: okopowych, pastewnych, przem., warzywniczych, sadowniczych i zbóż);
akacja, Acacia,
rodzaj z rodziny bobowatych (motylkowatych), z podrodziny mimozowatych, obejmujący ok. 800 gat. drzew, krzewów i zdrewniałych pnączy, występujący w Australii (486 gat.), Afryce, Indiach i Ameryce Południowej, uprawiany w cieplejszych strefach klimatycznych (w Europie w krajach śródziemnomor.);

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

sadzić
1. «umieszczać sadzonki roślin, krzewy, drzewka itp. w odpowiednio przygotowanej ziemi, tak żeby się przyjęły i rosły»
2. «biec, iść szybko, dużymi krokami»
3. «robić dużo błędów»
4. «często używać jakichś powiedzonek, przekleństw itp.»
sadzić się «starać się zaimponować komuś»
sadź, szadź «biały osad powstały wskutek zamarzania kropelek mgły»
jajko sadzone «jajko usmażone tak, że wokół żółtka jest obwódka ściętego białka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia