sadza

Encyklopedia PWN

sadza, kopeć,
odmiana węgla pierwiastkowego; miałki, czarny proszek stanowiący mikrokrystaliczny grafit;
międzynarodowy koncern z siedzibą w Bombaju (Indie);
barwa nie mająca odcienia (achromatyczna) i o zerowej (lub bliskiej zera) jasności.
materiał uzyskiwany z polimerów zwanych elastomerami, tj. mających zdolność do dużych, odwracalnych odkształceń, sięgających zwykle kilkuset, a nawet 1000%;
kit, masa uszczelniająca,
masa stosowana do wypełniania szczelin, w tym również szczelin dylatacyjnych (dylatacja), zw. wtedy masą dylatacyjną.
pigmenty
[łac. pigmentum ‘barwnik’, ‘farba’],
stałe substancje barwne, bardzo trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalnikach organicznych, olejach schnących, żywicach syntetycznych.
strefa, w której następuje wydzielanie dużych ilości ciepła oraz emisja promieniowania (zazwyczaj widzialnego) w wyniku intensywnego łączenia się palnych gazów lub par substancji z utleniaczem, najczęściej tlenem (spalanie).
sufler
[fr. souffleur ‘podpowiadacz’],
teatr osoba w teatrze, która w trakcie przedstawienia podpowiada (w razie potrzeby) aktorom tekst granej roli;
lekki materiał porowaty (gęstość ok. 300 kg/m3), o porach zamkniętych i małej nasiąkliwości;
węgiel, C, carbo, carboneum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 6;
gazy, ciecze i ciała stałe obecne w powietrzu, nie będące jego naturalnymi składnikami, lub też substancje występujące w ilościach wyraźnie zwiększonych w porównaniu z naturalnym składem powietrza;
acetylen, etyn, HC≡CH,
związek organiczny, najprostszy węglowodór nienasycony o potrójnym wiązaniu (alkin);
Betsileo
[‘liczni niezwyciężeni’],
lud afryk. zamieszkujący wyżyny środkowego Madagaskaru (Malgasze);
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
układ koloidalny (koloid), w którym fazą ciągłą (rozpraszającą) jest gaz, a fazą rozproszoną ciało stałe;
wydzielanie się z rury wydechowej samochodu spalin o zmniejszonej przezroczystości, spowodowanej zawartością cząstek sadzy lub wody;
Egill Skallagrímsson
[ẹ:gil skạtlagrimson],
ur. między ok. 900 a 910, dwór Borg (Borgarfjörður, zach. Islandia), zm. między ok. 982 a 990, tamże,
najwybitniejszy przedstawiciel staroskand. poezji skaldów, wiking islandzki;
gaz ziemny, dawniej zw. gazem naftowym,
naturalna mieszanina węglowodorów parafinowych, w skład której wchodzi głównie metan, a także inne lekkie węglowodory, zwłaszcza: etan, propan butan, pentan i heksan.
dział przemysłu obejmujący przesyłanie, magazynowanie i wykorzystanie gazu (ziemnego, węglowego, miejskiego, koksowniczego, syntezowego i in.), a także wytwarzanie gazu w gazowniach i koksowniach;

Słownik języka polskiego PWN

sadza «czarny proszek powstający przy spalaniu węgla»
•  sadzowy
sadzać
1. «pomagać komuś, zapraszać lub zmuszać do zajęcia miejsca siedzącego»
2. «proponować komuś zajęcie się czymś lub zmuszać kogoś do tego»
3. «umieszczać kogoś w więzieniu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia