ruchową

Encyklopedia PWN

zool. powtarzające się identyczne lub prawie identyczne zespoły ruchów zwierząt;
myślenie obrazowo-ruchowe, myślenie sensoryczno-motoryczne,
psychol. myślenie dokonujące się w bezpośrednim działaniu, na podstawie spostrzeżeń, przypomnień i operacji ruchowych na konkretnych przedmiotach.
gimnastyka
[gr.],
ćwiczenia ruchowe, których zadaniem jest kształtowanie prawidłowej postawy i harmonijnego rozwoju fiz. człowieka;
robot
[czes. robota ‘praca’],
cybernetyczna (sterowana) maszyna lokomocyjno-manipulacyjna przeznaczona do wspomagania lub realizacji czynności energetyczno-ruchowych, sensualnych i intelektualnych człowieka (robotyka).
fizjol. jedna z podstawowych cech wszystkich organizmów żywych; zdolność ruchu wykazują rośliny (ruchy roślin), zwierzęta (np. lokomocyjny ruch organizmów), organizmy jednokomórkowe (bakterie, Protista), także komórki ciała zwierząt;
fizjol. zmniejszenie długości mięśnia przy jego stałym napięciu (skurcz izotoniczny) albo zwiększenie napięcia mięśnia bez istotnej zmiany jego długości (skurcz izometryczny);
Bobathów metoda leczenia, metoda stymulacji proprioceptywnej,
med. jedna z metod w rehabilitacji;
neuron
[gr. neúron ‘nerw’],
komórka nerwowa, neurocyt,
silnie wyspecjalizowana komórka pochodzenia ektodermalnego, będąca podstawową jednostką strukturalną i funkcjonalną tkanki nerwowej;
niedowład, pareza,
med. pojęcie ogólne stosowane na określenie obniżenia siły jednego lub kilku mięśni, kończyny lub kończyn z powodu zaburzeń neurologicznych;
skupienia neuronów w korze mózgu, w pniu mózgu i w rdzeniu kręgowym, sterujące określonymi czynnościami organizmu;
taniec
[czes. < niem.],
sztuka wywodząca się z języka ruchu, drugiego oprócz języka mowy podstawowego środka porozumiewania się ludzi;
afazja
[gr. aphasíā ‘niemota’],
zaburzenie mowy;
wyższe uczelnie kształcące nauczycieli wychowania fiz., trenerów i organizatorów sportu, specjalistów z zakresu rekreacji ruchowej i turystyki oraz rehabilitacji i zdrowia publicznego.
objaw diagnostyczny;
chirurgia urazowa, traumatologia,
dział medycyny klinicznej wyodrębniony z ortopedii, obejmujący leczenie obrażeń ciała spowodowanych urazami;
choreografia
[gr. choreía ‘taniec’, gráphō ‘piszę’]:
czaszkowe nerwy, nerwy mózgowe,
pary (prawy i lewy) nerwów wychodzące z odpowiednich części mózgu kręgowców;
dyskineza
[gr. dys˜ ‘nie˜’, ‘źle’, kínēsis ‘ruch’],
med. ogólne pojęcie określające neurologiczne zaburzenia czynności ruchu;
med., psychol. człowiek w pierwszym okresie postnatalnego rozwoju osobniczego (ontogeneza), od chwili urodzenia do zakończenia procesu wzrastania;
Freud
[froid]
Sigmund Wymowa, ur. 6 V 1856, we Freibergu (ob. Příbor, Czechy), zm. 23 IX 1939, Londyn;
austriacki neurolog i psychiatra, twórca psychoanalizy.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

ruch
1. «zmiana położenia punktu materialnego w stosunku do innych punktów dokonująca się w czasie»
2. «zmiana położenia ciała ludzkiego, zwierzęcego lub jego części; też: sposób poruszania się»
3. «chodzenie, poruszanie się wykonywane w celu nabycia sprawności fizycznej»
4. «krzątanina, bieganina, ożywienie»
5. «zespół czynności podejmowanych w jakimś celu»
6. «wahania ilościowe związane z przebiegiem jakichś zjawisk»
7. «działanie, decyzja podjęte w rozgrywce z kimś»
8. «regularne przemieszczanie się ciał niebieskich, części skorupy ziemskiej lub części atmosfery otaczającej Ziemię»
9. «przesunięcie figury na szachownicy»
10. «poruszanie się przechodniów i pojazdów na drogach, ulicach, szosach itp.»
11. «przemieszczanie się wojska w terenie»

• ruchowy • ruchowo
gry ruchowe «gry odbywające się na świeżym powietrzu, wymagające dużo ruchu»
nerwy ruchowe «nerwy, których włókna przewodzą impulsy do narządów wykonawczych»
zabawy ruchowe «zabawy wymagające dużo ruchu»
zmysłowo-ruchowy «związany z koordynacją nerwów czuciowych z motorycznymi»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia