roztworem nasyconym

Encyklopedia PWN

wskaźnik, indykator,
chem. substancja, która w określonych warunkach wykazuje wyraźną zmianę właściwości, najczęściej zmianę lub pojawienie się zabarwienia, fluorescencji, chemoluminescencji i in., co pozwala na stwierdzenie odczynu badanego roztworu albo obecności określonego jonu lub cząsteczki.
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii — pośredni między stanem gazowym i stałym.
talbotypia, kalotypia,
pierwsza fot. technika negatywowo-pozytywowa, wynaleziona 1835–41 przez W.H.F. Talbota prawie równocześnie z dagerotypią;
elektroda drugiego rodzaju (elektroda), składająca się z metalicznej rtęci (Hg) pokrytej warstwą kalomelu (chlorku rtęci(I) Hg2Cl2) pozostającego w równowadze z roztworem chlorku potasu (KCl);
ogniwo galwaniczne złożone z elektrody zbudowanej z rtęci pokrytej pastą rtęci z siarczanem rtęci(I) (elektroda dodatnia) i elektrody z amalgamatu kadmu (elektroda ujemna), zanurzonych w nasyconym lub nienasyconym roztworze siarczanu kadmu; wynalezione 1892 przez amer. inż. E. Westona;
ogniwo galwaniczne stosowane jako wzorzec siły elektromotorycznej (SEM), służące do wzorcowania przyrządów mierzących napięcie elektr. i wyznaczania SEM innych ogniw metodą kompensacyjną;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia