roztworem nasyconym

Encyklopedia PWN

roztwór zawierający maks. w danych warunkach (temp., ciśnienia) ilość substancji rozpuszczonej (równą jej rozpuszczalności w tych warunkach).
jednorodna mieszanina substancji, tj. mieszanina stanowiąca jedną fazę;
roztwór o większej, względem roztworu nasyconego, zawartości substancji rozpuszczonej.
zarodkowanie, nukleacja,
fiz. wstępny etap procesu tworzenia się nowej fazy (faza, przemiana fazowa).
prawo głoszące, że cząstkowe prężności par poszczególnych składników roztworu doskonałego są w określonej temperaturze proporcjonalne do ich stężeń: pA = pA0 · xA, gdzie pA — cząstkowa prężność pary nasyconej w danej temperaturze składnika A nad roztworem, pA0 — prężność pary nasyconej w tej temperaturze czystego składnika A, xA — stężenie składnika A wyrażone w ułamku molowym;
pasek bibuły filtracyjnej nasycony roztworem wskaźnika (chem.), który zanurzony w badanym roztworze lub zwilżony jego kroplą wykazuje charakterystyczną zmianę zabarwienia;
wskaźnik, indykator,
chem. substancja, która w określonych warunkach wykazuje wyraźną zmianę właściwości, najczęściej zmianę lub pojawienie się zabarwienia, fluorescencji, chemoluminescencji i in., co pozwala na stwierdzenie odczynu badanego roztworu albo obecności określonego jonu lub cząsteczki;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii — pośredni między stanem gazowym i stałym.
talbotypia, kalotypia,
pierwsza fot. technika negatywowo-pozytywowa, wynaleziona 1835–41 przez W.H.F. Talbota prawie równocześnie z dagerotypią;
elektroda drugiego rodzaju (elektroda), składająca się z metalicznej rtęci (Hg) pokrytej warstwą kalomelu (chlorku rtęci(I) Hg2Cl2) pozostającego w równowadze z roztworem chlorku potasu (KCl);
ogniwo galwaniczne złożone z elektrody zbudowanej z rtęci pokrytej pastą rtęci z siarczanem rtęci(I) (elektroda dodatnia) i elektrody z amalgamatu kadmu (elektroda ujemna), zanurzonych w nasyconym lub nienasyconym roztworze siarczanu kadmu; wynalezione 1892 przez amer. inż. E. Westona;
ogniwo galwaniczne stosowane jako wzorzec siły elektromotorycznej (SEM), służące do wzorcowania przyrządów mierzących napięcie elektr. i wyznaczania SEM innych ogniw metodą kompensacyjną;
jakościowe i ilościowe oznaczanie chem. składu mieszanin gazowych.
iloczyn aktywności jonów powstałych w procesie dysocjacji substancji w roztworze nasyconym tej substancji;
impregnacja
[łac.],
impregnowanie,
nasycenie podłoża (drewno, płótno, papier, skóra, włókno, kamień, tynk) środkami zabezpieczającymi i wzmacniającymi;
tworzenie się i wzrost kryształów (lub krystalitów);
związek nieorganiczny, sól;
pojedynczy kryształ lub krystalit nie wykazujący zrostów, pęknięć i wrostków innych substancji;
sól kwasu octowego i ołowiu:
solny kwas, kwas chlorowodorowy, HCl,
roztwór wodny chlorowodoru;

Słownik języka polskiego PWN

roztwór nasycony «roztwór zawierający maksymalną przy danej temperaturze i danym ciśnieniu ilość substancji rozpuszczonej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia