roztworem doskonałym

Encyklopedia PWN

roztwór spełniający prawo addytywności pewnych wielkości fizykochemicznych, jak entalpia, objętość;
jednorodna mieszanina substancji, tj. mieszanina stanowiąca jedną fazę;
roztwór, którego właściwości nie wynikają z addytywności właściwości jego składników;
ciśnienie na granicy rozpuszczalnik–roztwór lub na granicy 2 roztworów o różnych stężeniach, oddzielonych przegrodą półprzepuszczalną;
prawo głoszące, że cząstkowe prężności par poszczególnych składników roztworu doskonałego są w określonej temperaturze proporcjonalne do ich stężeń: pA = pA0 · xA, gdzie pA — cząstkowa prężność pary nasyconej w danej temperaturze składnika A nad roztworem, pA0 — prężność pary nasyconej w tej temperaturze czystego składnika A, xA — stężenie składnika A wyrażone w ułamku molowym;
aktywność
[łac. activus ‘czynny’],
w termodynamice chem. wielkość wprowadzona w celu przedstawiania praw określających stan układów rzeczywistych w tej samej postaci mat., co prawa stanu układu doskonałego;
azeotropia
[gr.],
zjawisko związane z przebiegiem destylacji pewnych lotnych mieszanin ciekłych, skrajnie odbiegających od stanu doskonałego (Raoulta prawo);
Raoult
[raụ]
François Marie Wymowa, ur. 10 V 1830, Fournes-en-Weppes k. Lille, zm. 1 IV 1901, Grenoble,
fr. chemik i fizyk;
van’t Hoff
[want họf]
Jacobus Hendricus Wymowa, ur. 30 VIII 1852, Rotterdam, zm. 1 III 1911, Steglitz k. Berlina,
chemik holenderski.
silikony
[ang. < łac.],
polimery silikonowe,
syntetyczne materiały polimerowe, których gł. składnikiem są polisiloksany, tj. związki wielkocząsteczkowe o szkielecie siloksanowym zbudowanym, podobnie jak w krzemianach nieorg. (krzemiany), na przemian z atomów tlenu i krzemu –O–Si–O–Si–O–;
van’t Hoffa równanie, prawo van’t Hoffa,
zależność między ciśnieniem osmotycznym Π rozcieńczonego roztworu, stężeniem c substancji rozpuszczonej i temperaturą bezwzględną T: Π = cRT (R — stała gazowa);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia