rokiem platońskim

Encyklopedia PWN

okres, w którym Ziemia zakreśla pełen stożek precesji;
astr. jednostka rachuby czasu.
Kopernik Mikołaj, ur. 19 II 1473, Toruń, zm. 24 V 1543, Frombork,
polski astronom, matematyk, lekarz, prawnik i ekonomista; twórca teorii heliocentrycznej.
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
Kepler Johannes Wymowa, ur. 27 XII 1571, Weil der Stadt (Wirtembergia), zm. 15 XI 1630, Ratyzbona,
niemiecki astronom i matematyk.
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
bieguny świata, bieguny niebieskie,
punkty, w których oś świata przecina sferę niebieską;
Plotyn, Plōtínos, ur. 204 lub 205, prawdopodobnie Lykon polis (ob. Asjut), zm. 270, Rzym,
filozof grecki, twórca neoplatonizmu.
Marek Aureliusz, Marcus Annius Verus, Marcus Aelius Aurelius Antoninus Verus, ur. 121, zm. 180, Vindobona (ob. Wiedeń),
cesarz rzymski od 161, filozof (stoik).
Molière
[moljẹ:r] Wymowa,
Molier, właśc. Jean-Baptiste Poquelin Wymowa, ur. 15 I 1622, Paryż, zm. 17 II 1673, tamże,
największy komediopisarz Francji.
równonoc, ekwinokcjum
[łac.],
zrównanie dnia z nocą, chwila, gdy Słońce znajduje się w jednym z 2 punktów przecięcia się ekliptyki z równikiem niebieskim (punkty równonocy);
okres historii w kręgu kultury europejskiej obejmujący czasy między upadkiem cesarstwa rzymskiego a przemianami zachodzącymi w Europie w dobie odrodzenia;
szkoła filoz., uformowana na przeł. lat 60. i 70. XX w. na uniwersytecie w Tybindze przez H. Krämera i K. Gaisera, do której należą również T. Szlezak i J. Reale.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia