rok zwrotnikowy

Encyklopedia PWN

astr. jednostka rachuby czasu.
kalendarz
[łac.],
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu;
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
jest kalendarzem księżycowo-słonecznym
geogr. obszar lądu w strefie klimatu suchego, pozbawiony roślinności lub z niską roślinnością rozproszoną, pokrywającą mniej niż 10% powierzchni.
stan w południowo-wschodniej części USA, na południu sięga do Zat. Meksykańskiej;
układ ruchów powietrza w atmosferze ziemskiej uśredniony przestrzennie (na ogół południkowo) i w długich przedziałach czasu (pora roku, wiele lat).
zreformowany przez Mahometa kalendarz księżycowo-słoneczny Arabów przed islamem
jeden z odnawialnych zasobów przyrody, powstający w wyniku procesu lasotwórczego jako kompleks, w którym roślinność swoista dla danego regionu biogeograficznego i wyróżniająca się ilościowym udziałem drzew rosnących zwarcie, świat zwierzęcy, klimat lokalny, stosunki wodne i gleba są powiązane wzajemnymi wpływami i zależnościami.
Metona cykl, cykl księżycowy,
okres obejmujący 19 lat, wprowadzony do rachuby czasu w Atenach 433 p.n.e. przez reformatora kalendarza, greckiego astronoma Metona;
region obejmujący kraje basenu M. Śródziemnego, wyróżniające się specyficznymi, śródziemnomor. cechami krajobrazu w zbliżonych warunkach klimatycznych, ukształtowanego w trakcie trwającego tysiące lat rozwoju cywilizacji.
Tajwan, Taiwan Wymowa,
wyspa na Oceanie Spokojnym, u pd.-wsch. wybrzeży Chin, oddzielona od kontynentu azjat. Cieśn. Tajwańską, wraz przybrzeżnymi wyspami stanowi państwo Tajwan;
wędrówki zwierząt, migracje zwierząt,
czynne przemieszczanie się zwierząt (osobników, grup osobników lub całych populacji) na różne odległości.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

rok zwrotnikowy «okres między dwoma kolejnymi przejściami Słońca przez punkt równonocy wiosennej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia