roczna

Encyklopedia PWN

papryka roczna, pieprz turecki, pieprzowiec roczny, Capsicum annuum,
gatunek jednorocznej (w krajach międzyzwrotnikowych wieloletniej) rośliny warzywnej, przyprawowej i leczn. z rodziny psiankowatych;
bot. pokłady tworzone w cyklu rocznym, gł. drewna wtórnego, ale mogą występować również we wtórnym łyku roślin drzewiastych;
obligacje z terminem płatności w ciągu 1 roku.
klimat
[gr. klíma ‘nachylenie’, ‘szerokość geograficzna’],
charakterystyczny dla danego obszaru zespół zjawisk i procesów atmosferycznych (warunków pogodowych), kształtujący się pod wpływem właściwości fizycznych i geograficznych tego obszaru, określony na podstawie wyników wieloletnich obserwacji i pomiarów meteorologicznych.
Amundsen–Scott
[ạ:məndsən skot],
Biegun Południowy,
stacja nauk.-badawcza w Antarktydzie Wschodniej, na biegunie geogr., na wys. 2835 m;
obszary na kuli ziemskiej, w których temperatura powietrza (mierzona na standardowym poziomie 2 m nad podłożem) osiąga najniższe wartości.
paralaksa
[gr.],
astr. zjawisko zmiany kierunku, w którym obserwowany jest obiekt astr., w wyniku zmiany położenia obserwatora, a także kąt między kierunkami do danego obiektu poprowadzonymi z 2 różnych położeń obserwatora.
hydrol. naturalny ciek powstały z połączenia potoków (strumieni, strug) lub wypływający z czoła lodowca, jeziora, źródła (wywierzyska), rzadziej z obszaru zabagnionego, zasilany powierzchniowo i podziemnie wodą z opadów spadłych w jego dorzeczu, mający ukształtowane koryto i płynący pod działaniem siły grawitacyjnej w łożysku i dolinie, wyżłobionych w wyniku działania jego siły erozyjnej.
stała pol. stacja nauk.-badawcza w Antarktyce, na Wyspie Króla Jerzego, w Szetlandach Południowych, nad Zat. Admiralicji (62°09′S, 58°28′W).
Bioko, do 1973 Fernando Po, 1973–79 Macias Nguema,
wyspa wulkaniczna w zat. Bonny (Zat. Gwinejska), w pobliżu wybrzeży Kamerunu, należy do Gwinei Równikowej;
czuszka
[bułg.],
roślina zielna z gat. papryka roczna, zaliczana do jej podgat. papryka roczna drobnoowocowa (subsp. microcarpum) — należą tu gł. ostre i bardzo ostre w smaku odmiany roślin przyprawowych o małych owocach (stosowanych na surowo i po ususzeniu w postaci przyprawy o tej samej nazwie).
pol. stacja nauk.-badawcza w Antarktydzie Wschodniej, na Wybrzeżu Knoxa (Ziemia Wilkesa), w Oazie Bungera (66°16′S, 100°45′E);
województwo (od 1999) w południowo-zachodniej części Polski; graniczy z Czechami na południu, z Niemcami na zachodzie, z woj.: lubuskim i wielkopol. na północy oraz opolskim na wschodzie;
Dumont d’Urville
[dümą̣ dürwịl],
fr. stacja nauk.-badawcza w Antarktyce, na wyspie Petrel, przy Wybrzeżu Adeli (66°40′S, 140°01′E);
General Belgrano
[henerạl b.],
argentyńska stacja nauk.-badawcza w Antarktydzie Zachodniej, na Lodowcu Szelfowym Filchnera, nad M. Weddella (77°43′S, 38°04′W);
Karpaty, rum. Carpaţii, niem. Karpaten, węg. Kárpátok,
jeden z największych łańcuchów górskich w Europie, położony w jej środkowej części, w Austrii, Czechach, Słowacji, Węgrzech, Polsce, Ukrainie i Rumunii;
Konga, Kotlina, fr. Bassin du Congo, Bassin du Zaïre,
rozległa kotlina w zachodniej części podrównikowy Afryki, w Demokr. Rep. Konga, w Kongu, w Rep. Środkowoafrykańskiej i Angoli;
woj. (od 1999) w środkowopółnocnej części Polski; graniczy z woj.: pomor. na północy, warmińsko-mazurskim i mazowieckim na wschodzie, łódzkim na południowym wschodzie oraz z wielkopol. na południu i zachodzie; utworzone z woj.: włocławskiego, części bydgoskiego i toruńskiego;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia