rezonans magnetyczny

Encyklopedia PWN

rezonans magnetyczny jądrowy, Nuclear Magnetic Resonance (NMR),
zjawisko selektywnego, rezonansowego pochłaniania promieniowania elektromagnetycznego o charakterystycznej, wysokiej częstotliwości z zakresu fal radiowych, przez jądra atomowe o różnym od zera spinie (momencie magnetycznym), wchodzące w skład ciał (stałych, ciekłych, gazowych) umieszczonych w silnym stałym polu magnetycznym;
jedna z metod diagnostyki med. (obrazowanie diagnostyczne w medycynie) wykorzystująca zjawisko rezonansu magnetycznego jądrowego do badań tomograficznych (MR, MRI, tomografia rezonansu magnetycznego).
fiz. selektywne pochłanianie energii fal sprężystych o dużych częst. (ultra- i hiperdźwiękowych) przez substancje paramagnet. umieszczone w stałym polu magnetycznym.
tomografia rezonansu magnetycznego, MR, MRI (ang. Magnetic Resonance Imaging),
metoda tomografii opierająca się na wykorzystaniu magnet. właściwości jąder atomowych, zwłaszcza atomów wodoru (protonów);
zjawiska polegające na zmianie właściwości magnet. ośrodków materialnych (ciał stałych i cieczy tzw. magnetycznych) pod wpływem naprężeń i deformacji towarzyszących rozchodzeniu się fal sprężystych w tych ośrodkach i odwrotnie, na pojawieniu się naprężeń i deformacji ciał podczas ich magnesowania (magnetostrykcja);
biofizyka
[gr. bíos ‘życie’, łac. physica < gr. physikḗ ‘przyrodoznawstwo’ < gr. phýsis ‘natura’],
interdyscyplinarna dziedzina nauki zajmująca się fizycznymi i fizykochemicznymi podstawami procesów życiowych oraz wpływem zewnętrznych czynników fizycznych na te procesy;
chemia bionieorganiczna, biochemia nieorganiczna,
interdyscyplinarna dziedzina wiedzy (z pogranicza chemii i biologii) badająca pierwiastki chem. (i ich związki, gł. koordynacyjne) występujące w organizmach żywych i istotne dla funkcjonowania tych organizmów, a także syntetyczne modele kompleksów biologicznych.
cząsteczka, molekuła, drobina,
najmniejsza trwała część substancji zachowująca właściwości chemiczne tej substancji;
dział chemii fiz. zajmujący się badaniem wzajemnej zależności między strukturą elektronową i molekularną substancji a jej właściwościami magnet. (magnetyzm).
Mansfield
[mạ̈nsfi:ld]
Sir Peter, ur. 9 X 1933, Londyn, zm. 8 II 2017, tamże,
fizyk brytyjski
fiz. zjawisko polegające na zwiększeniu (ok. 1000 razy) intensywności sygnału rezonansu magnetycznego jądrowego (NMR) wskutek zwiększenia nasycenia rezonansu paramagnetycznego elektronowego;
tomografia
[gr. tomós ‘cięty’, ‘tnący’, gráphō ‘piszę’],
sposób uzyskiwania dwuwymiarowego obrazu przekroju obiektu trójwymiarowego w dowolnie wybranej płaszczyźnie, w celu poznania jego struktury wewn., bez konieczności naruszania tej struktury;
angiografia
[gr. angeíon ‘naczynie’, gráphō ‘piszę’],
radiologiczna metoda wizualizacji naczyń krwionośnych w poszczególnych częściach ciała lub narządach.
diagnostyka
[gr. diagnōstikós ‘umiejący rozpoznawać’],
dział medycyny zajmujący się metodami rozpoznawania zespołów chorobowych;
EPI, ang. echo planar imaging,
med. → tomografia (rezonansu magnetycznego).
Lauterbur
[lạurr]
Paul, ur. 6 V 1929, Sidney (stan Ohio), zm. 27 III 2007, Urbana (stan Illinois),
chemik amer.;
Merkury, symbol ,
astr. najbliższa Słońca i najszybciej poruszająca się po niebie planeta Układu Słonecznego.
wielkości charakteryzujące wewn. budowę jąder atomowych oraz oddziaływanie tych jąder z polem zewnętrznym.
MRA, ang. Magnetic Resonance Angiography, angiografia rezonansu magnetycznego,
metoda wizualizacji naczyń krwionośnych na podstawie obrazów tomograficznych, z wykorzystaniem jądrowego rezonansu magnet. (angiografia).

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

rezonans magnetyczny «zjawisko rezonansowego pochłaniania fal radiowych przez jądra atomowe znajdujące się w polu magnetycznym, wykorzystywane m.in. w medycynie do otrzymywania dokładnych obrazów tkanek i narządów wewnętrznych; też: badanie przeprowadzone tą metodą»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia