reformistyczny

Encyklopedia PWN

syndykalizm
[fr.],
wywodzący się od P.J. Proudhona kierunek teoretyczny w ruchu robotniczym oraz związany z nim ruch społeczny, cieszący się znaczną popularnością w zachodniej Europie w pierwszych dekadach XX w.
uczestnicy rosyjskiego ruchu demokratycznego 1861–95, poszukujący dróg niekapitalistycznego rozwoju Rosji;
Socjaldemokratyczna Partia Niemiec, niem. Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) Wymowa,
niem. partia polit.;
termin najczęściej używany w celu oznaczenia odrębnego austriackiego nurtu myśli marksistowskiej, niekiedy przybiera jeszcze szerszy zakres, obejmujący nie tylko teorię, ale i inspirowaną przez nią praktykę polityczną;
Balaguer y Ricardo
[balagẹr i rikạrdo]
Joaquín Vidella, ur. 1 IX 1907, Villa Bisonó, zm. 14 VII 2002, San Domingo,
dominikański polityk i dyplomata, pisarz, z wykształcenia prawnik;
Belaúnde Terry
[b. tẹri]
Fernando, ur. 7 X 1912, Lima, zm. 4 VI 2002, tamże,
polityk peruwiański, architekt;
Bhashani Abdul Hamid Khan, ur. 1885, Dhangara k. Serajganj (Bengal Wsch.), zm. 17 XI 1976, Dhaka
polityk bengalski, duchowny muzułm. (maulana);
Bissolati Bergamaschi
[b. bergamạski]
Leonida, ur. 20 II 1857, Cremona, zm. 6 V 1920, Rzym,
wł. polityk, adwokat;
Bułgarska Partia Socjaldemokratyczna (BPSd), Byłgarska sociałdemokraticzeska partija,
nawiązuje do tradycji prawicowej frakcji partii o tej samej nazwie zał. 1891;
kierunek polit. w partiach II Międzynarodówki, którego przedstawiciele zajmowali stanowisko pośrednie (centrowe) między nurtem reformistycznym a rewolucyjnym (komunist.).
Crwenkowski Branko, ur. 12 X 1962, Sarajewo (Bośnia i Hercegowina),
polityk maced.;
Fińska Partia Socjaldemokratyczna, Suomen Sosialidemokraattinen Puolue, szwedz. Finlands Socialdemokratiska Parti,
fińska partia polit.; zał. 1899 jako Fińska Partia Pracy, 1903 przyjęła obecną nazwę, swój pierwszy program i przystąpiła do II Międzynarodówki;
Frei Montalva Eduardo, ur. 16 I 1911, Santiago, zm. 22 I 1982, tamże,
ojciec Eduarda Freia Ruíz-Tagle, chilijski polityk, prawnik;
Gerhardsen Einar Henry Wymowa, ur. 10 V 1897, Christiania (ob. Oslo), zm. 19 IX 1987, tamże,
polityk norweski;
Hosokawa
[hosokaua]
Morihiro, ur. 14 I 1938, Kumamoto,
wnuk Konoe Fumimaro, polityk japoński;
Ibañez del Campo
[ibạńes del kạmpo]
Carlos, ur. 3 XI 1877, Chillán, zm. 28 IV 1960, Santiago,
chilijski wojskowy i polityk;
Kalwin Jan, Jean Calvin, Cauvin Wymowa, ur. 10 VII 1509, Noyon (Pikardia), zm. 27 V 1564, Genewa,
francuski reformator religijny i współtwórca Kościoła ewangelicko-reformowanego.
„Leipziger Zeitung”
[lạipcıgər fọlkscaituŋ; niem., ‘lipski dziennik ludowy’]:

Słownik języka polskiego PWN

reformizm
1. «dążenie do wprowadzenia reform w działalności jakiejś organizacji lub instytucji»
2. «kierunek w ruchu robotniczym w Anglii w końcu XIX w., odrzucający rewolucyjne metody walki o socjalizm na rzecz reform»

• reformistyczny • reformista • reformistka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia