realny

Encyklopedia PWN

wedanta
[sanskr. vedānta ‘koniec Wed’],
uttaramimansa,
jeden z 6 klasycznych bramińskich systemów filozoficznych w Indiach (darśana), tradycyjnie uznawany za kontyuację mimansy.
Adler Alfred Wymowa, ur. 7 II 1870, Wiedeń, zm. 28 V 1937, Aberdeen (Szkocja),
austr. psychiatra i psycholog, twórca kierunku zw. psychologią indywidualną.
ajsymneci
[gr., ‘rozjemcy’],
kategoria nadzwyczajnych urzędników w miastach staroż. Grecji w okresie archaicznym;
akmeizm
[gr. akmḗ ‘szczyt’, ‘wyższy stopień czegoś’, ‘pora rozkwitu’],
kierunek w poezji ros. 1911–21, wymierzony przeciw symbolizmowi, zwłaszcza przeciw mistycyzmowi i wieloznaczności wizji poetyckiej;
Akt unii, Act of Union,
ustawy: bryt. i irlandzka z 1800 o połączeniu Irlandii z Wielką Brytanią w Zjedn. Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii;
Akt unii, Act of Union,
ustawy Anglii i Szkocji z 1707 o zjednoczeniu obu królestw w Królestwo Wielkiej Brytanii;
allomnezje
[gr.],
med. objawy zaburzeń psychicznych; rodzaj jakościowych zaburzeń pamięci (paramnezji), w przypadku których treść, odcień emocjonalny lub umiejscowienie w czasie realnych i prawdziwych śladów pamięciowych (wspomnień) ulegają zniekształceniu wskutek działania różnych czynników,
Anna Stuart
[a. stjụ:ərt] Wymowa,
ur. 6 II 1665, Londyn, zm. 1 VIII 1714, tamże,
królowa Anglii, Szkocji i Irlandii od 1702, od 1707 Wielkiej Brytanii i Irlandii, córka Jakuba II, siostra Marii II Stuart;
architektura
[łac. < gr. architéktōn ‘budowniczy’],
sztuka tworzenia ładu w otoczeniu w celu dostosowania go do zaspokojenia wielorakich fizycznych, materialnych i kulturowych potrzeb ludzi przez planową przemianę naturalnego środowiska oraz budowanie form i wydzielanie przestrzeni o różnym przeznaczeniu.
asceza
[gr. áskēsis ‘ćwiczenie’, ‘wprawianie się’],
zespół różnorodnych praktyk rel. (fiz. i duchowych), stanowiących jedną z najbardziej znanych metod doskonalenia życia rel. człowieka.
państwo dualistyczne powstałe na przełomie 1867 i 1868 w wyniku przekształcenia cesarstwa austriackiego, na zasadzie równouprawnienia Austrii i Węgier, połączonych unią realną pod dynastią habsbursko-lotaryńską.
Ayres
[ẹə rz]
Clarence Edwin, ur. 6 V 1891, Lowell (stan Massachusetts), zm. 25 VII 1972, Alamogordo (Nowy Meksyk),
amerykański filozof i ekonomista;
ekon. potoczna nazwa grupy państw w Azji Południowo-Wschodniej, które na przełomie lat 80. i 90. uzyskiwały najwyższe na świecie tempo wzrostu gospodarczego;
bałtycki, region, ang. Baltic Region, niem. Ostseeraum, Ostseegebiet,
termin używany niekiedy w odniesieniu do Morza Bałtyckiego oraz obszarów lądowych powiązanych z nim geogr., gosp., ekol. i polit.
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
Bellotto Bernardo, zw. Canaletto Wymowa, ur. 30 I 1721, Wenecja, zm. 17 XI 1780, Warszawa,
włoski malarz i akwaforcista; jeden z najwybitniejszych przedstawicieli weneckiego malarstwa wedutowego.
Berger Gotthilf, ur. 21 V 1794, Poznań, zm. 9 II 1874, tamże,
działacz społ. i polit. w Poznaniu, Niemiec, z zawodu kupiec;
konferencja międzynar. XI 1884–II 1885, zwołana w celu rozstrzygnięcia spornych kwestii związanych z kolonialną ekspansją państw eur. w Afryce;
Besançon
[bezãsą̣]
Alain Wymowa, ur. 1932, Paryż,
fr. historyk myśli społ. i filozoficznej;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

realny
1. «istniejący w rzeczywistości»
2. «możliwy do wykonania lub urzeczywistnienia»
3. «odznaczający się realizmem lub zdrowym rozsądkiem»

• realnie • realność
realny socjalizm «ustrój społeczny panujący w krajach rządzonych przez partie komunistyczne»
płace realne «suma wartości dóbr i usług, jakie można nabyć za otrzymywaną płacę»
szkoła realna «dawna szkoła średnia z przewagą przedmiotów matematyczno-przyrodniczych»
unia realna «związek dwóch lub więcej państw, których sprawy zagraniczne, wojskowe, finansowe prowadzone są wspólnie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia