realny

Encyklopedia PWN

ekon. zmiana popytu na dane dobro spowodowana zmianą siły nabywczej (realnego dochodu) konsumenta, czyli zmianą ceny dobra przy danym dochodzie nominalnym;
dział estetyki ogólnej poświęcony muzyce,
ekon. system gospodarczy;
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżnianych ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
Hecker
[ḥkər]
Johann Julius, ur. 7 XI 1707, Werden (ob. cz. m. Essen), zm. 24 VI 1768, Berlin,
pedagog niem.;
filoz. alegoria Platona zawarta w dialogu Państwo, obrazująca sytuację poznawczą i egzystencjalną rodzaju ludzkiego;
metodol., naukozn.:
komunizm
[łac. communis ‘wspólny’, ‘powszechny’],
ideologia postulująca równość i wspólnotę w organizacji życia społecznego oraz racjonalność w kierowaniu życiem gospodarczym, głosząca nieuchronność upadku kapitalizmu i potrzebę działań dla osiągnięcia tego celu; w teorii marksistowskiej najwyższa, bezklasowa forma organizacji społecznej, następująca po kapitalizmie; ruch społeczny i polityczny wywodzący się z ideologii marksistowskiej, ukształtowany w wyniku rozłamu socjaldemokracji; w niemarksistowskiej teorii społecznej i w języku potocznym — ustrój społeczny w państwach rządzonych przez partie komunistyczne; w państwach komunistycznych określany również mianem socjalizmu realnego.
konserwatyzm
[łac. conservatus ‘zachowany’],
postawa, którą charakteryzuje przywiązanie do istniejącego, zakorzenionego w tradycji stanu rzeczy (wartości, obyczajów, praw, ustroju politycznego itp.) oraz niechętny stosunek do gwałtownych zmian i nowości;
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
filoz. zdolność bytu do powodowania określonych skutków poza sobą, a więc do bycia przyczyną;
ekon. oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych w skali całej gospodarki narodowej.
realizm
[łac. realis ‘rzeczywisty’],
lit.:
socjaldemokracja
[łac.-gr.],
ogólna nazwa socjaldemokratycznych partii politycznych; także ruch społeczny, początkowo głównie robotniczy, zmierzający do zastąpienia kapitalizmu socjalizmem, a następnie do uspołecznienia gospodarki rynkowej i zmniejszenia nierówności społecznych.
układ partii politycznych w danym państwie, zdeterminowany przez przyjęte przez nie i akceptowane reguły rywalizacji lub współdziałania w walce o władzę albo o udział we władzy państwowej, o jej utrzymanie lub kontrolę.
naukozn. najstarsza z nauk o nauce;
psychol. poznawcze ujmowanie przez człowieka samego siebie we wszelkich możliwych relacjach z samym sobą oraz światem zewnętrznym.

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

realny
1. «istniejący w rzeczywistości»
2. «możliwy do wykonania lub urzeczywistnienia»
3. «odznaczający się realizmem lub zdrowym rozsądkiem»

• realnie • realność
realny socjalizm «ustrój społeczny panujący w krajach rządzonych przez partie komunistyczne»
płace realne «suma wartości dóbr i usług, jakie można nabyć za otrzymywaną płacę»
szkoła realna «dawna szkoła średnia z przewagą przedmiotów matematyczno-przyrodniczych»
unia realna «związek dwóch lub więcej państw, których sprawy zagraniczne, wojskowe, finansowe prowadzone są wspólnie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia