realny

Encyklopedia PWN

kategoria ekonomiczno-prawna, oznaczająca w sensie prawnym wszystkie należności za pracę, które przysługują pracownikowi zatrudnionemu na podstawie stosunku pracy; nie są płacą dochody z pracy uzyskiwane na podstawie innych umów.
Husserl Edmund Wymowa, ur. 8 IV 1859, Prossnitz (ob. Prościejów, Czechy), zm. 26 IV 1938, Fryburg Bryzgowijski,
filozof niemiecki, twórca nowoczesnej fenomenologii, z wykształcenia matematyk.
ekon. systematyczne zmiany ogólnego poziomu aktywności gospodarczej występujące na tle długookresowego trendu;
ekon. teoria głosząca neutralność pieniądza w stosunku do realnych zjawisk.
Ingarden Roman Witold, ur. 5 II 1893, Kraków, zm. 15 VI 1970, tamże,
filozof i estetyk.
Marshall
[ma:rszl]
Alfred Wymowa, ur. 26 VII 1842, Londyn, zm. 12 VII 1924, Cambridge,
brytyjski ekonomista, z wykształcenia matematyk.
model
[łac. modulus ‘miara’, ‘wzór’],
metodol.:
możność, gr. dýnamis, łac. potentia,
filoz. zespół właściwości danego bytu urzeczywistniający się dzięki aktom (akt);
Perroux
[perụ]
François, ur. 19 XII 1903, Lyon, zm. 2 VI 1987, Paryż,
ekonomista francuski.
Pigou efekt, efekt sald realnych, efekt realnego bogactwa,
ekon. zmiana realnej zamożności, wynikająca ze zmiany siły nabywczej posiadanych aktywów;
relacja
[łac.],
filoz. byt niesamodzielny (akcydens), wiążący 2 byty (z których jeden jest podmiotem relacji a drugi jej kresem) z racji ich współodpowiedniości w jakimś aspekcie;
taksflacja
[gr.-łac.],
pełzanie międzyprzedziałowe,
ekon. zachodzące w warunkach inflacji zjawisko zmniejszenia dochodu realnego (siły nabywczej ludności) wskutek zwiększenia dochodu nominalnego i, spowodowane tym zwiększeniem, przejście podatnika do wyższego przedziału skali progresywnego podatku dochodowego;
ekon. proces rozszerzania zdolności produkcyjnych gospodarki narodowej; potocznie przyrost realnego produktu narodowego brutto (PNB).
absolut
[łac. absolutus ‘zupełny’, ‘bezwględny’],
w tradycji filozoficznej byt wolny od niedoskonałości, bez przyczyny, od niczego niezależny, istniejący sam z siebie, nie określony ani ograniczony, pojmowany na ogół jako wieczna, jedyna i konieczna podstawa rzeczywistości, od której wszystko inne jest zależne (nous, absolutny duch, absolutna idea, Bóg).
Allais
[allẹ]
Maurice Félix Charles Wymowa, ur. 31 V 1911, Paryż, zm. 9 X 2010, Saint-Cloud,
francuski ekonomista i inżynier górnictwa;
Balcerowicz Leszek, ur. 19 I 1947, Szpetal Dolny (ob. dzielnica Włocławka),
ekonomista i polityk; twórca programu zmiany systemowej polskiej gospodarki.
jedna z głównych kategorii estetycznych, zazwyczaj pojmowana jako opozycja wobec kategorii piękna; rezultat naruszenia przyjętych kanonów piękna.
filoz. metodologiczna zasada ekonomii myślenia,
definicja
[łac. definitio ‘odgraniczenie’, ‘określenie’],
log. we współcz. metodologii i logice termin, przez który rozumie się definicję realną bądź nominalną;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

realny
1. «istniejący w rzeczywistości»
2. «możliwy do wykonania lub urzeczywistnienia»
3. «odznaczający się realizmem lub zdrowym rozsądkiem»

• realnie • realność
realny socjalizm «ustrój społeczny panujący w krajach rządzonych przez partie komunistyczne»
płace realne «suma wartości dóbr i usług, jakie można nabyć za otrzymywaną płacę»
szkoła realna «dawna szkoła średnia z przewagą przedmiotów matematyczno-przyrodniczych»
unia realna «związek dwóch lub więcej państw, których sprawy zagraniczne, wojskowe, finansowe prowadzone są wspólnie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia