raptularz

Encyklopedia PWN

raptularz
[łac. raptularius],
w dawnej Polsce księga do odręcznego notowania wydarzeń, spostrzeżeń, anegdot;
Odojewski Włodzimierz, właśc. W. Jan Jasiński-Odojewski, ur. 14 VI 1930, Poznań, zm. 20 VII 2016, Piaseczno,
prozaik.
Raszewski Zbigniew, ur. 5 IV 1925, Poznań, zm. 7 VIII 1992, Warszawa,
historyk teatru, edytor, pedagog;
Rutkowski Krzysztof, ur. 21 XI 1953, Warszawa,
historyk literatury, eseista, pisarz;
Słowacki Juliusz, ur. 4 IX 1809, Krzemieniec, zm. 3 IV 1849, Paryż,
poeta, dramaturg, który stworzył oryginalny wariant polskiego romantyzmu.

Słownik języka polskiego PWN

raptularz
1. daw. «księga lub brulion do odręcznego spisywania różnych wiadomości, zdarzeń , anegdot itp.»
2. «zbiór notatek w formie dziennika lub pamiętnika»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia