rakiety nośne

Encyklopedia PWN

rakieta nośna, rakieta kosmiczna,
rakieta do lotów kosm. i wyprowadzania statków kosm. na orbitę;
rakieta
[niem.],
obiekt latający, napędzany silnikiem rakietowym i służący do przenoszenia ładunku użytecznego, np.: ładunku bojowego, statku kosmicznego, aparatury badawczej;
astronautyka
[gr. ástron ‘gwiazda’, nautikḗ ‘żegluga’],
kosmonautyka,
zespół wielu dyscyplin naukowych i technicznych zajmujących się przygotowaniem i realizacją lotów poza atmosferę Ziemi (loty kosmiczne), których głównym celem jest poznanie przestrzeni kosmicznej i znajdujących się w niej obiektów, przeprowadzenie specjalistycznych badań i eksperymentów naukowo-technicznych oraz zastosowanie techniki kosmicznej do celów użytkowych.
Ariane
[arjạn] Wymowa,
pierwsza użytkowa rakieta nośna ESA;
Aérospatiale
[aerospasjạl],
Société nationale industrielle aérospatiale,
francuski koncern lotniczy, założony 1970, z siedzibą w Paryżu;
Ciołkowski Konstantin E., ur. 5 IX 1857, Iżewskoje (obwód riazański), zm. 19 IX 1935, Kaługa,
rosyjski uczony i wynalazca, z zawodu nauczyciel.
największa seria sowieckich bezzałogowych sztucznych satelitów Ziemi, wynoszonych na orbitę okołoziemską pojedynczo lub niekiedy grupowo przez rakiety nośne typu: Kosmos, Proton, Sojuz, Cyklon;
techn. ruch statku latającego w przestrzeni;
substancje chem. zdolne do egzotermicznego rozkładu lub spalania z wydzieleniem dużych ilości gorących gazów, stanowiące źródło energii i czynnik roboczy w silnikach rakietowych;
Atlas
[ạ̈tləs],
pierwszy amer. pocisk międzykontynent. (pierwszy start 1946);
Delta
[dẹltə] Wymowa,
amerykańska trójstopniowa rakieta nośna (ściślej — nazwa jej drugiego członu) służąca do wynoszenia w przestrzeń kosmiczną satelitów telekomunikacyjnych, naukowych, meteorologicznych, teledetekcyjnych i in., a także próbników kosmicznych;
system transportu osób i ładunków za pomocą pojazdów poruszających się po wyznaczonym torze.
NASDA, ang. National Space Development Agency,
japońska agencja rozwoju badań kosm., zał. 1969;
rodzaj statku kosmicznego (załogowego lub bezzałogowego) okrążającego ciało niebieskie (np. planetę, Księżyc) po orbicie zamkniętej.
silnik, w którym siła napędowa powstaje dzięki sile reakcji wytwarzanej przez wypływający z silnika czynnik roboczy (np. gorące spaliny, strumień jonów, plazmy);
seria 3-stopniowych rakiet nośnych, używanych do wyniesienia na orbitę wokół Ziemi sztucznych satelitów serii Kosmos, statków transportowych Progress oraz statków załogowych typu S., S.-T, S.-TM;
środek transportowy przeznaczony do realizacji lotów kosmicznych, odpowiednio przystosowany do długotrwałego przebywania i poruszania się w przestrzeni kosmicznej.
wahadłowiec, samolot kosmiczny, pot. prom kosmiczny,
załogowo-transportowy statek kosmiczny wielokrotnego użycia, przeznaczony do transportu ludzi i sprzętu na orbitę okołoziemską i z powrotem (używany m.in. do umieszczania w przestrzeni kosmicznej sztucznych satelitów Ziemi i sond kosmicznych) oraz prowadzenia przez kilkuosobową załogę badań naukowych i eksperymentów technicznych na orbicie.
Boeing Company
[bọuıŋ kạmpəni],
amerykański koncern lotniczy, założony 1916 w Seattle (stan Waszyngton) przez W.E. Boeinga jako Pacific Aero Products Company;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

rakieta nośna «rakieta przeznaczona do wprowadzenia obiektu kosmicznego na orbitę»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia