równoważnymi

Encyklopedia PWN

formuła pozwalająca obliczyć entropię układu klas. (niekwantowego), opisywanego przez kanoniczny zespół Gibbsa (Gibbsa zespoły statystyczne);
dyscyplina sport. składająca się z 4 konkurencji kobiecych (ćwiczenia wolne, ćwiczenia na równoważni, na poręczach asymetrycznych i skok przez konia wszerz) i 6 męskich (ćwiczenia wolne, ćwiczenia na koniu z łękami, na kółkach, na poręczach, na drążku oraz skok przez konia wzdłuż) rozgrywanych indywidualnie;
mat. jedno z podstawowych pojęć matematyki, spotykane przede wszystkim w szeroko rozumianej analizie matematycznej i topologii; wyraża pojmowany intuicyjnie fakt zbliżania się jakiejś wielkości do ustalonej wartości.
Hamiltona zasada, zasada najmniejszego działania, zasada stacjonarnego (ekstremalnego) działania,
jedna z wariacyjnych zasad mechaniki;
Heisenberg
[hạiznbrk]
Werner Karl Wymowa, ur. 5 XII 1901, Würzburg, zm. 1 II 1976, Monachium,
niemiecki fizyk teoretyk.
chromosomy zawierające równoważną informację genetyczną;
mat. dział topologii algebraicznej poświęcony badaniu przestrzeni topologicznych i przekształceń między nimi: przez rozpatrywanie klas homotopii przekształceń (przekształcenia homotopijne), przez przyporządkowanie przestrzeniom pewnych systemów algebraicznych, np. grup homotopii, oraz przyporządkowanie przekształceniom homomorfizmów tych systemów.
interwał
[łac.],
muz. różnica wysokości 2 dźwięków współbrzmiących (i. harmoniczny) lub następujących po sobie (i. melodyczny), w akustyce wyrażana jako stosunek częstotliwości ich drgań (sawart);
filoz.:
Joule
[dżu:l]
James Prescott Wymowa, ur. 24 XII 1818, Salford (hrab. Lancashire), zm. 11 X 1889, Sale (hrab. Cheshire),
fizyk brytyjski.
kationit
[gr.],
stały → wymieniacz jonowy (jonit) mający zdolność wymieniania własnych kationów na równoważną liczbę kationów z roztworu.
kompilator
[łac.],
inform. program tłumaczący program zapisany w języku programowania wysokiego poziomu na równoważny ciąg instrukcji wewnętrznego języka komputera (program wynikowy).
Korbut Olga, ur. 16 V 1955, Grodno,
gimnastyczka białoruska (reprezentantka ZSRR);
mat. dział matematyki poświęcony badaniu krat i ich zastosowań, przede wszystkim w logice i algebrze;
twierdzenie, wg którego objętość przestrzeni fazowej układu opisywanego równaniami Hamiltona pozostaje stała;
fundamentalna teoria fizyczna opisująca oddziaływanie mikroobiektów materii między sobą oraz z zewnętrznymi polami, głównie z polem elektromagnetycznym.
mezomeria
[gr.],
pojęcie z teorii struktury elektronowej stosowane do opisu cząsteczek związków org., których budowy nie można określić za pomocą klas. wzorów strukturalnych o zlokalizowanych wiązaniach kowalencyjnych o określonej krotności;
tytuł używany w krajach perskojęzycznych oraz w Indiach,
statyst. funkcja określona na zbiorze alternatyw testu statyst. (statystyczne testy) — m.t. względem alternatywy θ wyraża prawdopodobieństwo odrzucenia przez test hipotezy zerowej, gdy jest prawdziwa wartość parametru θ;
multipleksacja
[łac.],
multipleksowanie, zwielokrotnienie,
telekom. proces przekształcania sygnałów, pochodzących z wielu różnych źródeł, umożliwiający ich przesyłanie wspólnym kanałem telekomunik. (telekomunikacyjne drogi) w tym samym kierunku;

Słownik języka polskiego PWN

równoważny «mający równą wartość, równe znaczenie z czymś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia