publicznych

Encyklopedia PWN

muzeum
[łac. < gr. mouseíon ‘świątynia muz’],
instytucja, której zadaniem jest gromadzenie i przechowywanie materialnych świadectw cywilizacji człowieka i jego otoczenia, ich naukowe opracowywanie, konserwowanie i udostępnianie w celu badań, nauczania i rozrywki;
neokorporacjonizm, neokorporatyzm
[gr.-łac.],
jedna z 2 form korporacjonizmu, określana również mianem korporacjonizmu liberalnego.
nomenklatura
[łac.],
politol. zastrzeżony tradycją polityczną lub formalnie usankcjonowany wykaz stanowisk kierowniczych w organach państw., instytucjach publicznych i urzędach, których obsadzenie wymaga opinii i decyzji określonego organu partii rządzącej.
model państwa, w którym sprawowanie władzy, funkcjonowanie organów publicznych oraz wszelka działalność polityczna są ograniczone i podporządkowane chronionemu przez mechanizmy ustrojowe prawu.
Piccolo Teatro
[pịkkolo t.] Wymowa,
pierwszy stały teatr wł., dotowany z funduszów publicznych (tzw. teatro stabile), zał. 1947 w Mediolanie przez G. Strehlera i P. Grassiego;
ekon. jedna z podstawowych kategorii ekonomicznych, która wyłoniła się w rezultacie rozwoju społecznego podziału pracy oraz odejścia od gospodarki naturalnej i barteru.
dział prawa zaliczany do prawa publicznego, obejmujący ogół norm regulujących organizację i zachowanie się administracji publicznej oraz zachowanie się osób fiz. i innych podmiotów w zakresie nie unormowanym przez przepisy należące do innych działów prawa.
Queuille
[köwịl]
Henri, ur. 31 III 1884, Neuvic-d’Ussel, zm. 16 VI 1970, Paryż,
polityk fr., z zawodu lekarz;
radio
[łac. radius ‘promień’],
środek masowego komunikowania, służący do rozpowszechniania audycji słownych i muzycznych o zróżnicowanym charakterze (m.in.: informacyjnych, rozrywkowych, kulturalnych, literackich, teatru radiowego, oświatowych, edukacyjnych, sportowych), adresowanych do szerokiego audytorium.
Ricardo
[rıkạ:ru]
David Wymowa, ur. 18 IV 1772, Londyn, zm. 11 IX 1823, Gatcomb Park (hrab. Gloucester),
angielski ekonomista, makler giełdowy, jeden z głównych teoretyków klasycznej szkoły w ekonomii.
strajk
[ang.],
zbiorowe, dobrowolne, okresowe zaprzestanie podstawowych czynności w procesie pracy lub nauki przez grupę albo zbiorowość społeczną w celu wymuszenia realizacji jej żądań przez ośrodek nadrzędny lub grupę kierującą jej działalnością (właściciela przedsiębiorstwa, organy władz państwowych), najczęściej przerwanie pracy przez pracowników najemnych w celu poprawy warunków pracy i wynagrodzenia za nią; podejmowane głównie przez robotników przemysłowych, zwalczane przez właścicieli przedsiębiorstw (lokaut, zatrudnianie innych pracowników, tzw. łamistrajków, interwencje sił porządkowych, w tym wojska).
środek masowego komunikowania, za pomocą którego do szerokiego grona odbiorców docierają specjalnie przygotowane programy o zróżnicowanym charakterze: informacyjne, artystyczne, edukacyjne, oświatowe, sportowe, rozrywkowe, seriale filmowe, filmy fabularne, spektakle teatralne.
terroryzm
[łac.],
różnie umotywowane, najczęściej ideologicznie, planowane i zorganizowane działania pojedynczych osób lub grup, podejmowane z naruszeniem istniejącego prawa w celu wymuszenia od władz państwowych i społeczeństwa określonych zachowań i świadczeń, często naruszające dobra osób postronnych; działania te są realizowane z całą bezwzględnością, za pomocą różnych środków (nacisk psychiczny, przemoc fizyczna, użycie broni i ładunków wybuchowych), w warunkach specjalnie nadanego im rozgłosu i celowo wytworzonego w społeczeństwie lęku.
terytorialny podział, podział administracyjny,
podział obszaru państwa dokonany w celu wykonywania w terenie zadań państwowych.

Słownik języka polskiego PWN

publiczny
1. «dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości»
2. «dostępny lub przeznaczony dla wszystkich»
3. «związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną»
4. «odbywający się przy świadkach, w sposób jawny»

• publicznie
bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
dom publiczny, dom rozpusty, dom schadzek «dom, w którym jest uprawiana prostytucja»
finanse publiczne «gospodarka pieniężna państwa i innych związków publicznych i prawnych»
miejsce publiczne «teren lub pomieszczenie przeznaczone dla wszystkich ludzi, np. ulica, park, teatr»
opinia publiczna «opinia społeczeństwa lub jego części na jakiś temat»
oskarżenie publiczne «oskarżenie wniesione przez oskarżyciela publicznego»
oskarżyciel publiczny «oskarżyciel wnoszący oskarżenie jako przedstawiciel władzy państwowej»
osoba publiczna «osoba reprezentująca jakąś instytucję, urząd, władzę itp., działająca w imieniu tego urzędu»
porządek publiczny, społeczny «życie zgodne z prawami obowiązującymi w społeczeństwie»
prawo międzynarodowe publiczne «normy prawne regulujące stosunki między państwami oraz innymi podmiotami»
roboty publiczne «prace organizowane i finansowane przez państwo lub samorząd terytorialny w celu zatrudnienia bezrobotnych»
wydatki publiczne «środki pieniężne wydatkowane przez państwo i samorządy terytorialne na realizację ich zadań»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia