publiczne

Encyklopedia PWN

publiczne biblioteki, biblioteki powszechne,
biblioteki o charakterze uniwersalnym, bezpłatnie udostępniające zbiory wszystkim, utrzymywane z funduszów państw. lub samorządów terytorialnych.
forma subsydiowanego, czasowego zatrudnienia bezrobotnego przy wykonywaniu prac zorganizowanych przez organy samorządu terytorialnego lub instytucje użyteczności publicznej oraz organizacje statutowo zajmujące się problematyką ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych lub środków innych instytucji i organizacji;
prawo międzynarodowe publiczne, łac. ius gentium, prawo narodów,
zespół norm regulujących przede wszystkim stosunki zewn. państw, jak również stosunki międzynar. z udziałem innych niż państwa podmiotów tego prawa (międzynar. organizacje międzyrządowe, Stolica Apostolska, niesuwerenne podmioty terytorialne, narody walczące o niepodległość).
ekon. wydatki państwa na wszystkich szczeblach sektora finansów publicznych.
ogólnie — zadanie lub wysiłek podejmowany przez społeczeństwo w celu ochrony, promocji i odzyskania zdrowia ludności;
ekon. procesy związane z pozyskiwaniem publicznych środków pieniężnych i ich rozdysponowaniem (tzn. wydatkowaniem, tworzeniem rezerw oraz lokowaniem w określony sposób), a także ramy instytucjonalne (również normy prawne), w których te procesy przebiegają.
jeden z 2 zasadniczych działów prawa regulujący stosunki, w których występuje element władztwa publicznego, zwłaszcza stosunki związane z organizacją i funkcjonowaniem aparatu państw., a także stosunki między państwem a obywatelem (np.: prawo konstytucyjne, adm., finansowe, karne);
ogół warunków i instytucji chroniących obywateli oraz majątek ogólnonar., ustrój i suwerenność państwa przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego, gł. w stanach nadzwyczajnych.
w pol. nazewnictwie instytucje kształcące uczniów na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i ponadgimnazjalnym, zakładane, prowadzone i utrzymywane przez ministerstwa właściwe ds. edukacji danego kraju, organy administracji państw. bądź gminnej;
dobro, które będąc konsumowane przez jedną osobę, może być jednocześnie konsumowane przez innych,
prawo ogłoszona publicznie obietnica wypłacenia nagrody za wykonanie określonej czynności (np. konkursowej).
dług publiczny, dług państwowy,
całkowita kwota zobowiązań podmiotów sektora finansów publicznych (w szczególności Skarbu Państwa), jednostek samorządu terytorialnego oraz funduszów celowych wobec wierzycieli zarówno krajowych (dług publiczny krajowy), jak i zagranicznych (dług publiczny zagraniczny), ustalona po dokonaniu konsolidacji, tzn. po wyeliminowaniu wzajemnych zobowiązań tych podmiotów.
wydawnictwo internetowe pol. administracji publicznej, prowadzone na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej;
ekon. spółka, której akcje (przynajmniej jednej emisji) zostały dopuszczone do obrotu publicznego;
instytucja utworzona VII 1944 w Polsce gł. w celu obrony organów władzy państw. podległych PPR, pacyfikowania oporu społ. oraz ochrony porządku publicznego;
ogół przekonań w kwestiach istotnych społecznie, wyrażanych w społeczeństwie lub innej zbiorowości; w węższym rozumieniu — poglądy dominujące w zbiorowości lub podzielane przez jej większość; w szerszym — to także „publiczność”, zbiorowość, w której istnieje o.p., niekiedy również prasa i in. organy wyrażające opinię.
termin używany w pol. prawie karnym w dwojakim znaczeniu: jako podmiot przestępstwa (np. przyjęcie korzyści majątkowej, przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków) oraz jako przedmiot przestępstwa (np. czynnej napaści na f.p.funkcjonariusza publicznego);

Słownik języka polskiego PWN

bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
finanse publiczne «gospodarka pieniężna państwa i innych związków publicznych i prawnych»
miejsce publiczne «teren lub pomieszczenie przeznaczone dla wszystkich ludzi, np. ulica, park, teatr»
oskarżenie publiczne «oskarżenie wniesione przez oskarżyciela publicznego»
prawo międzynarodowe publiczne «normy prawne regulujące stosunki między państwami oraz innymi podmiotami»
roboty publiczne «prace organizowane i finansowane przez państwo lub samorząd terytorialny w celu zatrudnienia bezrobotnych»
wydatki publiczne «środki pieniężne wydatkowane przez państwo i samorządy terytorialne na realizację ich zadań»
publiczny
1. «dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości»
2. «dostępny lub przeznaczony dla wszystkich»
3. «związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną»
4. «odbywający się przy świadkach, w sposób jawny»

• publicznie
dom publiczny, dom rozpusty, dom schadzek «dom, w którym jest uprawiana prostytucja»
opinia publiczna «opinia społeczeństwa lub jego części na jakiś temat»
oskarżyciel publiczny «oskarżyciel wnoszący oskarżenie jako przedstawiciel władzy państwowej»
osoba publiczna «osoba reprezentująca jakąś instytucję, urząd, władzę itp., działająca w imieniu tego urzędu»
porządek publiczny, społeczny «życie zgodne z prawami obowiązującymi w społeczeństwie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia