przerzutowe

Encyklopedia PWN

biol. jedna z form konfliktowego zachowania się, zachowanie się nieadekwatne do behawioralnego kontekstu danego instynktu, jak np. grzebanie i dziobanie nieistniejących ziaren przez walczące koguty, także zachowania pochodzące z repertuaru pielęgnacji ciała (drapanie się, poprawianie włosów w zakłopotaniu);
kanał doprowadzający wodę z terenów o jej nadmiarze, na tereny gdzie występuje jej niedobór;
most przerzutowy, zwałowarka mostowa,
samojezdna konstrukcja mostowa, sprzężona zwykle z dwoma koparkami, przeznaczona do transportowania w kopalniach nadkładu (ponad wyrobiskiem) na miejsce zwałowania.
instynkt
[łac. instinctus ‘podnieta’, ‘popęd’],
biol. uwarunkowana genetycznie dziedziczna zdolność zwierząt i ludzi do wykonywania łańcucha różnych rodzajów zachowania się, napędzanych przez popędy i sterowanych przez odpowiednie bodźce zewnętrzne, prowadzących do skutków koniecznych dla życia osobnika lub utrzymania gatunku.
kanał, kanał wodny,
sztuczny ciek wodny wykonany w wykopie, przekopie lub nasypie z odpowiednio umocnionymi brzegami;
frustracja
[łac. frustratio ‘zawód’, ‘udaremnienie’ < frustra ‘na próżno’],
biol. w etologii u zwierzęcia przeżycie przykrej emocji wynikłej z niezrealizowania zdarzenia;
dział nauki i techniki zajmujący się budowlami pozwalającymi właściwie prowadzić gospodarkę wodną; m.in. są to: budowle wodne, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, rurociągi hydrotechn., budowle w głębokich wykopach — np. stacje metra;
kanał żegl. dla komunikacji śródlądowej;
motywacja
[łac.],
biol. w etologii gotowość do działania lub źródło działania albo „tło” percepcji; pojęcia „motywacja” używa się także zamiennie z popędem; sytuację, gdzie co najmniej 2 popędy zostają uczynnione jednocześnie, nazywa się konfliktem motywacyjnym;
surowicza błona otaczająca płuca i wyściełająca wnętrze jamy klatki piersiowej;
posocznica, sepsa,
choroba, najczęściej o ciężkim lub bardzo ciężkim przebiegu spowodowana wysiewem drobnoustrojów lub ich toksyn z ogniska pierwotnego do krwi;
rytualizacja
[łac.],
biol. ewolucyjny proces prowadzący do powstawania niektórych dziedzicznych, specyficznych gatunkowo wzorców zachowania się z kategorii póz i popisów zwierzęcych, spełniających funkcje wyzwalaczy;
med. śródtkankowe wytrącanie się soli wapnia;
zool. zespoły ruchów i zachowań towarzyszące zwykle jakiemuś zdarzeniu społ. i przebiegające wg niezmiennego planu, wykonywane z utrzymaniem i zaakcentowaniem pewnych form, co nadaje działaniom znamię ostentacji, a często też namaszczenia i powagi.
gospodarka przemienno-odłogowa, gospodarka przerzutowa,
pierwotny sposób uprawy roli polegający na pozostawianiu odłogiem (odłóg) na co najmniej kilka lat pola o glebie wyjałowionej zazwyczaj wskutek kilkuletniego obsiewania.
w. w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim (gmina Dynów), na Pogórzu Dynowskim, nad potokiem Harta (dorzecze Sanu), na północny zachód od Dynowa;
biol. zachowanie wywołane pobudzeniem 2 antagonistycznych reakcji popędowych, np. strachu i wściekłości (lub przy zahamowaniu reakcji przez pozę podporządkowaną) podczas konfrontacji 2 osobników tego samego gat. (agonistyczne zachowanie się zwierząt);
melioracje
[łac. melioratio ‘ulepszenie’],
zespół zabiegów techn., agro- i fitotechn. oraz organizacyjno-gosp., służących regulacji stosunków wodnych w celu trwałego poprawienia zdolności produkcyjnych gleb uprawnych, ochrony i kształtowania zasobów wodnych i glebowych, przywracania walorów środowiskowych terenom zdegradowanym i zdewastowanym, a także w celu przystosowania terenu do hodowli ryb (stawy rybne);
miasto w województwie małopolskim, w powiecie grodzkim, w Kotlinie Sądeckiej, nad Dunajcem i jego dopływami: Popradem, Kamienicą, Łubianką; siedziba pow. nowosądeckiego.
med. choroba całego ustroju polegająca na obecności we krwi bakterii ropotwórczych;

Słownik języka polskiego PWN

przerzut
1. pot. «przewiezienie kogoś lub czegoś w inne miejsce; też: dostarczenie kogoś lub czegoś nielegalnie do innego kraju»
2. «powstanie wtórnego ogniska chorobowego; też: nowe ognisko chorobowe powstałe w ten sposób»
3. «w grach piłkarskich: podanie piłki do zawodnika znajdującego się w innej części boiska»
4. «w zapasach, dżudo itp.: przerzucenie zawodnika, z którym się walczy, z jednej pozycji w inną»
5. «w gimnastyce akrobatycznej i w skokach do wody: wykonanie szybkiego obrotu ciała w płaszczyźnie pionowej»

• przerzutowy • przerzutowo
styl przerzutowy «sposób skoku wzwyż, w którym ciało skoczka w momencie skoku ułożone jest poziomo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia