przenośnia

Encyklopedia PWN

lit. figura stylistyczna, → metafora.
metafora
[gr. metaphorá ‘przeniesienie’],
przenośnia,
zespół słów, w których znaczenie jednych zostaje przeniesione na znaczenie pozostałych słów, na zasadzie dostrzeżonego między nimi, mniej lub bardziej odległego pokrewieństwa;
alankara
[sanskr. alaṁkāra ‘ozdoba’],
w poetyce indyjskiej figura stylistyczna;
alegoria
[gr. allēgoría < allēgoreín ‘mówić w przenośni’, ‘obrazowo’],
lit., szt. plast. w literaturze motyw lub zespół motywów, który poza znaczeniem dosłownym i bezpośrednio przedstawionym ma ukryte znaczenie dodatkowe, pozostawione domyślności czytelnika lub wyjaśnione przez autora;
pierwsza i ostatnia litera alfabetu greckiego;
zespół poglądów na naturę i los człowieka zawartych w Biblii,
antropomorfizacja
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, morphḗ ‘kształt’],
lit. odmiana animizacji, przypisywanie przedmiotom, zjawiskom natury, roślinom, zwierzętom, pojęciom abstrakcyjnym, istotom boskim cech fiz. oraz psychicznych zachowań i motywów postępowania właściwych człowiekowi;
ceterum censeo Carthaginem esse delendam
[łac., ‘poza tym uważam, że Kartagina powinna zostać zniszczona’],
słowa, jakimi Katon Starszy Cenzor kończył przemówienia w senacie rzymskim, żądając zniszczenia Kartaginy pokonanej w II wojnie punickiej (202 p.n.e.);
credo
[łac., ‘wierzę’],
w chrześcijaństwie wyznanie wiary, także zbiór gł. zasad wiary;
Eldorado
[hiszp., ‘pozłocony’],
mit powstały na początku XVI w., w czasie podboju Nowego Świata;
figury retoryczne, figury stylistyczne,
struktury wypowiedzeniowe ustalone i sklasyfikowane przez antyczną teorię stylu (retoryka);
katachreza
[gr.],
językozn.:
mit. gr.olbrzymi drewniany koń zbudowany przez Epejosa z pomocą Ateny, w jego wnętrzu ukryło się 12 wojowników,
lux aeterna
[łac., ‘światłość wiekuista’],
teol. przenośnie życie wieczne, zbawienie.
morfizacja
[gr.],
upostaciowanie;
nawab
[hindi < arab.],
nabab,
namiestnik, tytuł ind. księcia muzułm. lub zarządcy prowincji, w XVII–XIX w.;
notable
[fr. < łac. notabilis ‘godny uwagi’],
doradcy królewscy we Francji XIV–XVIII w.;
Orkus, Orcus,
mit. rzym. italskie bóstwo śmierci, a także (przenośnie) podziemny świat zmarłych;
pariasi
[tamilskie paṟaiyaṉ ‘dobosz’],
wprowadzona w Indiach przez Europejczyków ogólna nazwa kast (kasty hinduskie) uznawanych za niedotykalne, pozostających poza systemem 4 hinduskich stanów społ. (warna);

Słownik języka polskiego PWN

przenośnia «figura stylistyczna występująca zwykle w poezji, oparta na skojarzeniu dwóch zjawisk i przeniesieniu nazwy jednego zjawiska na drugie, np. stalowe nerwy»
przenośny
1. «nieumocowany, niezainstalowany na stałe, dający się przenosić»
2. «wyrażony za pomocą przenośni»

• przenośnie
w przenośni «przenośnie, obrazowo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia