przedmiotowym

Encyklopedia PWN

całokształt norm systemu obowiązującego prawa.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
pojęcie należące współcześnie do języka potocznego, występujące także w dyskursie publicznym oraz w naukach społecznych; w rozumieniu potocznym polityka oznacza: umiejętność sprawowania władzy publicznej; działania rządu; zdolność mobilizowania członków zbiorowości do wspólnego wysiłku na rzecz celów społecznych i zyskiwania ich posłuchu dla decyzji władzy; umiejętność skutecznej realizacji wyznaczonych celów społecznych w podzielonym, zróżnicowanym społeczeństwie.
intencjonalność
[łac. intentionalis ‘zamierzony’],
czynność umysłu kierującego się ku przedmiotowi, która wg scholastyków nadaje przedmiotowi charakter bytu intencjonalnego (tzw. zdolność intelektu do łączenia się w akcie poznawczym z rzeczą poznawaną).
Mead
[mi:d]
George Herbert Wymowa, ur. 27 II 1863, South Hadley, zm. 26 IV 1931, Chicago,
amerykański filozof i psycholog społeczny.
Wittgenstein
[wı̣tgnsztain]
Ludwig Josef Johan Wymowa, ur. 26 IV 1889, Wiedeń, zm. 29 IV 1951, Cambridge,
filozof austriacki, jeden z najbardziej wpływowych filozofów XX w..
antynomia
[gr. antí ‘przeciw’, ‘naprzeciw’, nómos ‘prawo’],
log. para zdań (zdanie) wzajemnie sprzecznych, z których każde zdaje się równie dobrze uzasadnione (uzasadnianie).
antypedagogika
[gr. antí ‘przeciw’, ‘naprzeciw’, paidagōgikḗ ‘wiedza’, ‘nauka o wychowaniu’],
pedag. nurt współczesnej pedagogiki antyautorytarnej, którego dewizą jest „wspierać, a nie wychowywać”;
bibliografia
[gr. biblíon ‘książka’, gráphō ‘piszę’],
Uporządkowany zbiór danych o dokumentach dobranych wg określonych kryteriów, którego celem jest informowanie o istnieniu tych dokumentów, w zasadzie bez względu na miejsce ich przechowywania, i który jako minimum zawiera dane bibliograficzne umożliwiające identyfikację poszczególnych dokumentów; zbiór informacji bibliograficznej.
ćitta, sanskr. citta,
termin filozofii i psychologii indyjskiej;
podstawowa właściwość każdej jednostki etnicznej określająca różnice międzyetniczne o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, wyznaczająca tym samym zobiektywizowane, albo jedynie świadomościowe, ramy przynależności do odrębnych organizmów etnicznych.
ekon. rodzaj ewidencji stosowanej przez jednostki gospodarcze, mającej na celu liczbowe ujęcie w księgach rachunkowych stanów składników majątkowych (aktywa) i źródeł ich pochodzenia (pasywa) oraz zmian w tych stanach, wynikających z prowadzenia działalności i realizowania operacji gospodarczych, wyrażonych w miernikach naturalnych i pieniężnych.
Łysakowski Adam Gracjan, ur. 18 XII 1895, Stanisławów (ob. Iwano-Frankowsk), zm. 30 IX 1952, Warszawa,
bibliotekarz, teoretyk nauki o książce;
fiz. płaszczyzny układu optycznego, które przekształcają się na siebie bez zmiany wielkości i bez odwrócenia obrazu (tj. takie, że jeżeli w jednej z nich leży przedmiot, to w drugiej powstaje jego obraz prosty tej samej wielkości);
ekon. jedna z danin publicznych charakteryzująca się zespołem cech, które wyróżniają się spośród pozostałych danin.
podmiot, gr. hypokeímenon, łac. subiectum,
filoz. podstawa czegoś, ośrodek aktywności, ludzkie „ja”, osoba, byt osobowy przeciwstawiany rzeczy lub przedmiotowi;
termin rozumiany w 2 znaczeniach: przedmiotowym — jako zewn. wobec organizmu rzecz lub jej cecha, której wystąpienie lub brak wpływa na poprawę dobrostanu i funkcjonowania organizmu, oraz podmiotowym — jako wewn. stan organizmu, który odczuwa pewien brak lub nadmiar, powstały w wyniku zakłócenia optimum życiowego.

Słownik języka polskiego PWN

przedmiotowy
1. «dotyczący przedmiotu lub przedmiotów – materialnych elementów rzeczywistości»
2. «odznaczający się instrumentalnym podejściem do kogoś, do czegoś»
3. filoz. «odznaczający się obiektywizmem, rzeczowością»
4.  «dotyczący jednej z nauk objętych programem szkolnym»
5. «będący przedmiotem prawa»

• przedmiotowo
katalog przedmiotowy «katalog rzeczowy zawierający spis piśmiennictwa ułożonego alfabetycznie według tematów»
prawo przedmiotowe «przepisy określające swobodę postępowania jednostki ze względu na potrzeby społecznego współżycia»
szkiełko przedmiotowe «prostokątne szkiełko, na które kładzie się preparaty badane pod mikroskopem»
sztuka przedmiotowa «sztuka odtwarzająca i przedstawiająca świat zewnętrzny, jego zjawiska i przedmioty»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia