przełożenia

Encyklopedia PWN

stosunek prędkości kątowej wału napędzanego do prędkości kątowej wału napędzającego;
w pol. prawie karnym wojsk. polecenie określonego działania lub zaniechania działania, wydane służbowo żołnierzowi przez przełożonego;
rodzaj przekładni, której wszystkie elementy są ciałami stałymi, sztywnymi lub podatnymi;
mechanizm przenoszący ruch obrotowy z wału czynnego (napędzającego) na wał bierny (napędzany) z jednoczesną zmianą prędkości lub momentu obrotowego.
przekładnia, w której ruch z wału wejściowego jest przenoszony na wał wyjściowy za pośrednictwem cieczy (np. oleju, wody);
skrzynia biegów, skrzynka biegów, skrzynia (skrzynka) prędkości,
w znaczeniu szerszym przekładnia zmianowa o zwartej budowie, zamknięta w szczelnym kadłubie, wchodząca w skład mechanizmu napędowego maszyny (np. obrabiarki) lub pojazdu mech.; w węższym znaczeniu jedynie przekładnia zmianowa pojazdu służąca do zmiany przełożeń (biegów) między wałem korbowym silnika a kołami napędowymi,
waga
[niem.],
techn. przyrząd pomiarowy do wyznaczania masy ciała (ładunku) przez wykorzystanie działania na to ciało siły grawitacji.
przekładnia, najczęściej cierna lub cięgnowa, o przełożeniu zmieniającym się w sposób ciągły;
grupa błogosławionych, pomordowanych przez okupantów niem. 1939–45, beatyfikowanych 1999 przez Jana Pawła II w Warszawie:
członek załogi cywilnego statku wodnego;
techn. ruch maszyny lub pojazdu;
prokuratura
[łac.],
organ państw. powołany do strzeżenia praworządności, czuwania nad ściganiem przestępstw i oskarżania przed sądem.
przekładnia zębata stopniowa umożliwiająca różne przełożenia przy obróbce gwintów na obrabiarce;
jedna z maszyn prostych, działająca na zasadzie dźwigni;
aga
[tur. ağa ‘pan’],
w imperium osmańskim tytuł określający różne kategorie wojskowe wyższego stopnia oraz urzędników i dworzan sułtańskich;
genet. 3 kolejne nukleotydy w sekwencji tRNA odpowiedzialne za rozpoznanie komplementarnej (komplementarność zasad azotowych) sekwencji znajdującej się w kodonie w mRNA;
archimandryta
[gr. archimandrítēs ‘przywódca owczarni, klasztoru’],
chrześcijański dostojnik kościelny;
dyspensa
[łac.],
w Kościele katol. częściowe lub tymczasowe zniesienie w szczególnych okolicznościach, na mocy zwierzchniego aktu (przez papieża, biskupa ordynariusza, przełożonego zakonnego, proboszcza), obowiązującego przepisu prawa kościelnego;
Hipokrates, Hippokrátēs, ur. ok. 460 p.n.e., wyspa Kos, zm. ok. 377 p.n.e., Larysa (ob. Larisa, Tesalia),
lekarz grecki, zwany ojcem medycyny; twórca zasad etyki lekarskiej i nauki o temperamentach.
Luter Marcin, Martin Luther Wymowa, ur. 10 XI 1483, Eisleben, zm. 18 II 1546, tamże,
niemiecki teolog i reformator religijny, zwany ojcem reformacji, twórca luteranizmu.

Słownik języka polskiego PWN

przełożenie
1. «w przekładni: stosunek prędkości obrotowej wału napędzającego do prędkości obrotowej wału napędzanego»
2. «związek między czymś a czymś»
przełożony II «osoba mająca władzę zwierzchnią nad innymi»
• przełożona
przełożyćprzekładać
1. «położyć coś na inne miejsce»
2. «przesuwając, przenosząc górą, umieścić coś po drugiej stronie czegoś»
3. «włożyć coś między warstwy czegoś innego»
4. «przesunąć termin czegoś na później»
5. «przetłumaczyć z jednego języka na drugi»
6. «przedstawić jakieś treści, obrazy, zjawiska za pomocą środków właściwych danej dziedzinie»
7. daw. «dać pierwszeństwo komuś, czemuś»
przełożony I «zwierzchni, nadrzędny»
przełożyć sięprzekładać się «zostać wyrażonym w innej formie, za pomocą innych środków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia