prowincjonalne

Encyklopedia PWN

Prowincjonalny Komitet Litewski, zw. pot. Komitetem Ruchu,
tajna władza nacz. „czerwonych” na Litwie VII 1862–63;
organ kierowniczy konspiracji na Ukrainie, Podolu i Wołyniu, utworzony I 1863 z przekształcenia Kom. Prowincjonalnego Rusi, w momencie wybuchu powstania styczniowego 1863–64 w Królestwie Pol.;
Komitet Prowincjonalny na Rusi, pot. zw. Komitetem Ruchu,
ośrodek kierowniczy konspiracji obozu „ czerwonych” na Ukrainie, utworzony VII 1862 w Kijowie z inicjatywy E. Różyckiego;
zwierzchni organ konspiracji powstańczej, powołany przez Rząd Nar. VII 1863, w miejsce Komitetu Galicji Zachodniej;
sejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego, niem. Provinziallandtag des Grosse Herzoghtum von Posen,
stanowy organ przedstawicielski samorządu prowincji, utworzony 1824, z siedzibą w Poznaniu;
w dawnej Polsce organizacja terytorialna stanu szlacheckiego.
pismo prowincjonalne, wyd. (2 razy w tygodniu) 1870–1918 w Kielcach;
pismo prowincjonalne, wyd. (2 razy w tygodniu) 1876–1905 w Lublinie;
w Polsce od XV w. najwyższy organ ustawodawczy, w okresie II RP — jedna z izb parlamentu, w PRL — formalnie najwyższy organ władzy państwowej, w III RP — łącznie z senatem władza ustawodawcza.
Grabowski Józef Ignacy, J.I. Goetzendorf-Grabowski, ur. 23 II 1791, Wełna k. Rogoźna, zm. 6 V 1881, Rachów (Lubelskie),
ugodowo-konserwatywny polityk ziemiański;
w nowoż. Niderlandach grupa patrycjuszy sprawujących władzę w miastach;
w. w woj. małopol., w pow. tarnowskim (gmina Pleśna), na północnym skraju Pogórza Rożnowskiego;
dziennik informacyjno-polit., wyd. w Warszawie 1926–39;
akademia
[gr. Akadḗmeia],
nazwa pochodząca od starożytnej akademii w Atenach; współcześnie używana przede wszystkim na oznaczenie: 1) stowarzyszenia uczonych, literatów i artystów, mających status oficjalnych korporacji zrzeszających wybitnych przedstawicieli tych grup w kraju, regionie lub w danej dziedzinie w celu popierania rozwoju i rozwijania nauki, literatury lub sztuki; 2) instytucji nauczających o charakterze wyższej uczelni, zwłaszcza specjalistycznych szkół wyższych (np. akademie: sztuk pięknych, ekonomiczne, medyczne, wojskowe, sportowe), mających samorząd i prawo nadawania stopni naukowych.
archiwum państw. o charakterze centralnym;

Materiały dodatkowe

miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

prowincja
1. «część kraju oddalona od stolicy i większych ośrodków kulturalnych»
2. lekcew. «obszary opóźnione w rozwoju cywilizacyjnym i kulturalnym; też: mieszkańcy takich obszarów»
3. «jednostka administracyjna w niektórych państwach lub część składowa federacji»
4. «obszar kilku diecezji podległych metropolicie lub kilka klasztorów podległych prowincjałowi»
5. «w starożytnym Rzymie: terytorium podbite przez Rzymian, rządzone przez prokonsula lub propretora»

• prowincjonalny • prowincjonalnie • prowincjonalność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia