prostą rzutową

Encyklopedia PWN

mat. obiekt opisywany przez geometrię rzutową (spełniający jej wszystkie twierdzenia).
dział geometrii powstały jako idealizacja malarskiej perspektywy zbieżnej.
dualność
[łac.],
dwoistość,
mat. występująca w różnych teoriach mat. wewn. symetria pojęć, która twierdzeniom, relacjom lub obiektom A takiej teorii pozwala przypisywać twierdzenia, relacje lub obiekty dualne A* (na ogół różne od A) tej samej teorii, przy czym zachodzi: (A*)* = A.
dział geometrii poświęcony rzutowaniu figur przestrzennych na płaszczyznę, zwaną rzutnią, za pomocą równoległych lub przecinających się w jednym punkcie prostych rzutujących.
mat. twierdzenie opisujące własność trójwymiarowej przestrzeni rzutowej: jeśli proste łączące odpowiednie wierzchołki 2 trójkątów przecinają się w jednym punkcie (środek perspektywiczny), to proste zawierające odpowiednie boki tych trójkątów przecinają się w punktach leżących na jednej prostej (oś perspektywiczna).
geometria
[gr. gḗ ‘ziemia’, metréō ‘mierzę’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem figur, tj. fragmentów rozmaitych przestrzeni.
mat. twierdzenie geometrii rzutowej: proste zawierające przeciwległe boki sześciokąta wpisanego w stożkową przecinają się na jednej prostej, zw. prostą Pascala;
perspektywa, perspektywa zbieżna, perspektywa geometryczna, perspektywa linearna,
mat. sposób przedstawiania sytuacji przestrzennych na płaszczyźnie, wykorzystujący fakt, że dalszy z 2 równoległych odcinków widać pod mniejszym kątem;
mat. pojęcie geometrii rzutowej;
mat. pojęcie z zakresu geometrii rzutowej;
destylacja
[łac. destillatio ‘ściekanie kroplami’],
proces fizykochemiczny polegający na przeprowadzeniu (przez ogrzanie) substancji ciekłych w stan pary, skropleniu (kondensacji) par przez oziębienie i następnie zebraniu skroplonych par — skroplin (czyli destylatu) w specjalnym naczyniu. Jest to metoda rozdziału mieszanin, której podstawą jest różnica w składzie pary i cieczy opisana równowagą termodynamiczną układu.
incydencja
[łac.],
mat. nazwa używana w geometrii w odniesieniu do tych relacji między pewnymi figurami 2 różnych rodzajów, dla których oba te rodzaje są (w sensie danej teorii) równoprawne;
homologia
[gr., ‘zgodność’],
kolineacja perspektywiczna,
mat. pojęcie z zakresu geometrii rzutowej: wzajemnie jednoznaczne przekształcenie płaszczyzny rzutowej w siebie, które: 1) zachowuje współliniowość punktów, 2) nie zmienia położenia punktów na ustalonej prostej k, zw. osią h., 3) nie zmienia położenia danego punktu S, zw. środkiem homologii.
kolineacja
[łac.],
mat. przekształcenie geom. zachowujące współliniowość punktów;
destylacja równowagowa, destylacja rzutowa,
techn. destylacja prosta, w której płynąca rurociągiem mieszanina cieczy jest ogrzewana przeponowo, a wytworzona para i ciecz, płynąc we współprądzie, stykają się ze sobą przez pewien czas, zapewniając większą dokładność rozdzielenia składników;
mat. cztery punkty leżące na prostej mające dwustosunek równy –1;
stosowana w technice forma przekazywania informacji za pomocą umieszczania na płaszczyźnie arkusza rysunkowego lub innego medium (np. na ekranie monitora) umownie dobranych zespołów linii rysunkowych, które w miarę potrzeby są uzupełnione znakami pisarskimi (pismo techniczne) oraz innymi znakami umownymi, np. znakami wymiarowymi średnic, promieni, chropowatości.
Staudt
[sztaut]
(Karl Georg) Christian, von, ur. 24 I 1798, Rothenburg, zm. 1 VI 1867, Erlangen,
matematyk niemiecki;
mat. sposób przyporządkowania punktom płaszczyzny (przestrzeni) trójek (czwórek, w przestrzeni wielowymiarowej — n-tek) liczb;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia