promieniem kuli

Encyklopedia PWN

fraktal
[łac. fractus ‘złamany’, ‘cząstkowy’],
mat. rodzaj figury geometrycznej, płaskiej lub przestrzennej, zazwyczaj charakteryzującej się własnością samopodobieństwa — małe fragmenty fraktala, oglądane w odpowiednim powiększeniu, wyglądają tak samo jak obiekt pierwotny.
Krakatau, Krakatoa,
czynny wulkan w Indonezji, w Cieśn. Sundajskiej, między Sumatrą a Jawą;
niebo, firmament,
astr. pozorne sklepienie otaczające obserwatora, na które rzutują się położenia i ruchy ciał niebieskich.
mat. każda z 2 brył powstałych przez przecięcie kuli płaszczyzną;
Ptolemeusz Klaudiusz, gr. Ptolemaíos Klaúdios, łac. Claudius Ptolemaeus, ur. ok. 100, prawdopodobnie w m. Ptolemais (Górny Egipt), zm. ok. 168, Aleksandria,
grecki astronom, matematyk, geograf, teoretyk muzyki.
trygonometria
[gr. trígōnon ‘trójkąt’, metréō ‘mierzę’],
mat. pierwotnie — gałąź matematyki poświęcona badaniu związków między bokami i kątami trójkąta (stąd nazwa), później — teoria określonych z tej okazji funkcji (funkcje trygonometryczne), obecnie — dział matematyki szkolnej;
mat. dowolny zbiór punktów na płaszczyźnie lub w przestrzeni, np. linia prosta, trójkąt, sfera, kula;
Hertz
[hrc]
Heinrich Rudolf Wymowa, ur. 22 II 1857, Hamburg, zm. 1 I 1894, Bonn,
fizyk niemiecki.
mat. w przestrzeni metrycznej: zbiór zawierający wraz z każdym punktem a kulę o środku a i pewnym promieniu r > 0 (zbiór punktów przestrzeni odległych od a o mniej niż r); podstawowe własności z.o.: 1) zbiór pusty i cała przestrzeń są z.o., 2) suma dowolnej liczby z.o. jest z.o., 3) część wspólna skończonej liczby z.o. jest z.o.; przykładem z.o. na prostej jest odcinek bez końców;

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia