projekcyjny

Encyklopedia PWN

ekran, na którym powstaje obraz w wyniku rzutowania (np. za pomocą rzutnika lub projektora film.) obrazu oryginału (np. diapozytywu lub obrazu film.); zadaniem e.p. jest takie rozproszenie światła nań padającego, aby była możliwa obserwacja całego obrazu na ekranie z różnych kierunków.
metody badania osobowości wykorzystujące mechanizm projekcji;
projektor telewizyjny, wideoprojektor,
urządzenie przeznaczone do otrzymywania (na ekranie projekcyjnym) powiększonego obrazu świetlnego w wyniku przetworzenia sygnału elektr. (wizyjnego) dostarczonego na wejście p.t. z komputera, magnetowidu, odtwarzacza DVD, kamery wideo, tunera telewizyjnego i in. Składa się z przetwornika sygnałów wizyjnych na obraz świetlny oraz z układu opt. (soczewek, zwierciadeł), przeznaczonego do rzutowania (projekcji) obrazu na ekran. W wyniku projekcji obraz ulega znacznemu powiększeniu w stosunku do obrazu, jaki można otrzymać na ekranie monitora.
projektor filmowy, aparat projekcyjny,
urządzenie służące do rzutowania na ekran projekcyjny obrazu film. z taśmy film. i — najczęściej — do odczytywania dźwięku.
kino
[gr., ‘ruch’],
dawniej kinoteatr, iluzjon,
obiekt widowiskowy przeznaczony do publicznej projekcji filmów;
kopiowanie
[łac.],
proces otrzymywania kopii, tj. odtwarzania obrazów oryginałów (tekstów, rysunków kreskowych, fotografii, obrazów malowanych) na różnych podłożach.
kora mózgowa, cortex cerebri, pallium, kora mózgu, płaszcz, istota szara przodomózgowia,
ciemniejsza warstwa (istota szara) pokrywająca powierzchnię półkul mózgowych (mózg) kręgowców.
Anschütz
[ạnszüc]
Ottomar, ur. 16 V 1846, Leszno (Wielkopolska), zm. 30 V 1907, Berlin,
niem. fotograf i wynalazca, prekursor kinematografii;
Biograph
[bạıəgrä:f]:
biopleograf
[gr. bíos ‘życie’, pléon ‘więcej’, gráphō ‘piszę’],
aparat kinematograficzny, będący jednocześnie kamerą film. i projektorem film., skonstruowany 1899 przez Kazimierza Prószyńskiego;
eidofor
[gr.],
aparat projekcyjny do rzutowania obrazu telewizyjnego na ekran o dużej powierzchni.
ekran
[fr.],
powierzchnia, na której powstaje obserwowany obraz w urządzeniach takich jak: oscyloskop, monitor, aparat rentgenowski, aparatura kinowa;
ekran projekcyjny stosowany w kinie;
ekran, na którym obraz powstaje w wyniku luminescencji luminoforu, wywołanej działaniem krótkofalowego promieniowania elektromagnetycznego (np. rentgenowskiego, nadfioletowego) lub strumienia cząstek (elektronów, protonów, cząstek α);
elektronika
[gr.],
dziedzina nauki i techniki, zajmująca się wykorzystaniem zjawisk związanych z ruchem elektronów swobodnych w próżni, gazach i ciałach stałych (głównie półprzewodnikach);
film
[ang.]:
film zrealizowany metodą zdjęć poklatkowych rejestrujących fazy akcji filmowej, rysunkowy, lalkowy lub kreowany jedną z wielu technik wykształconych w historii artystycznej animacji;
film, którego projekcja wymaga ekranu szerszego niż standardowy (1 : 1,33).
Kadra Polski Niepodległej, Kadra Powstańców Niepodległościowych (KPN),
konspiracyjna organizacja wojsk. utworzona 28 IV 1940;
kineskop
[gr. kínēma ‘ruch’, skopéṓ ‘patrzę’],
rodzaj obrazowej lampy elektronopromieniowej przeznaczonej do przetwarzania sygnału elektrycznego (wizyjnego) na obraz świetlny oglądany na ekranie;

Słownik języka polskiego PWN

projekcja
1. «rzutowanie na ekran powiększonego obrazu klatek taśmy filmowej, przezroczy itp.; też: emisja filmu w telewizji»
2. «odwzorowanie na płaszczyźnie powierzchni kuli ziemskiej lub jej części wraz z siatką równoleżników i południków»
3. mat. «rzut punktu, figury lub bryły»
4. «jeden z mechanizmów obronnych osobowości polegający na przypisywaniu innym własnych, nieakceptowanych uczuć, pragnień lub impulsów»

• projekcyjny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia