prodziekan

Encyklopedia PWN

prodziekan
[łac.],
zastępca kierownika wydziału w szkole wyższej, → dziekana.
Bartkowski Bolesław, ur. 3 III 1936, Sarbice (Kieleckie), zm. 23 III 1998, Lublin,
muzykolog, salezjanin;
Dybowski Benedykt Tadeusz, ur. 12 V 1833, Adamaryn (Białoruś), zm. 31 I 1930, Lwów,
polski zoolog, lekarz, pedagog, działacz społeczny i polityczny.
dziekan
[łac. decanus ‘dziesiętnik’],
naukozn. współcześnie, na eur. uniwersytetach profesor lub inny samodzielny pracownik nauk.-dydaktyczny (docent, doktor habilitowany), kierujący wydziałem w szkole wyższej, wybierany przez radę wydziału;
Grzybowski Marian, ur. 9 III 1945, Prądnik Korzkiewski k. Ojcowa,
prawnik;
Kacperska-Lewak Alina Ewa, ur. 1 III 1934, Warszawa,
biolog (fizjolog roślin);
Melich Alojzy Paweł, ur. 7 VI 1918, Gliwice, zm. 21 IV 2006, Katowice,
ekonomista;
Polak Tomasz, do 2008 T. Węcławski, ur. 20 XI 1952, Poznań,
teolog katolicki, pisarz, ksiądz;
Pulina Marian ur. 3 VIII 1936, Bydgoszcz, zm. 22 X 2005, Katowice,
geograf geomorfolog, speleolog;
Śliwowski Jerzy, ur. 1 V 1907, Warszawa, zm. 25 II 1983, tamże,
prawnik; specjalista w dziedzinie prawa karnego i penitencjarnego;

Słownik języka polskiego PWN

prodziekan «zastępca dziekana wydziału na wyższej uczelni»
• prodziekański
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia