pozornego

Encyklopedia PWN

przewodność układu elektrycznego w obwodzie prądu przemiennego;
ciężar ciała zanurzonego w płynie;
filoz. w systemach filoz. i rel. drugi, oprócz duszy, element tworzący człowieka.
zarodkowanie, nukleacja,
fiz. wstępny etap procesu tworzenia się nowej fazy (faza, przemiana fazowa).
autonomia
[gr., ‘samorząd’],
filoz., socjol., teol. Autonomia to niezawisłość woli lub sumienia wykluczająca zależność od determinującego wpływu oddziałujących „z zewnątrz” (zatem heteronomicznych) czynników empirycznych, mających źródło w różnie ujmowanym prawodawstwie Bożym (teonomia) albo pochodzących od jakiegokolwiek autorytetu lub władcy (np. polityczna). W rozumieniu mocniejszym autonomia oznacza możliwość ustanawiania przez podmiot moralny własnych reguł postępowania, przeciwstawianych zarówno empirycznej heteronomii, jak i teonomii; jest traktowana jako centralna kategoria uzasadniająca próby budowania moralności bez etyki przez osoby odpowiedzialne, bo korzystające z autonomii (jak w koncepcjach „moralności ponowoczesnej”, np. u Z. Baumana). W ujęciu słabszym autonomia jest kojarzona nie tyle z wolą, co z sumieniem (lub rozumem praktycznym) podmiotu moralnego, który może samodzielnie ustalać reguły postępowania albo na zasadzie wolności, albo przez uzgodnienie przyrodzonych skłonności i niesprzecznych z nimi obowiązków, odkrywanych raczej niż konstytuowanych przez rozum praktyczny.
czerniak, melanoma,
nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek produkujących barwnik skóry — melaninę (melanocyty); jeden z najzłośliwszych nowotworów człowieka;
flashing
[flạ̈szıŋ; ang.],
film doświetlanie (zaświetlanie) całości klatki filmowej — w czasie zdjęć, przed nimi lub po nich — w celu zmniejszenia kontrastu i zwiększenia (pozornego) czułości.
gnoza
[gr. gnṓsis ‘wiedza’, ‘poznanie’],
swoisty rodzaj wiedzy uzyskanej z poznania opartego na intuicji i kontemplacji w odróżnieniu od wiedzy wynikającej z uczenia się i doświadczenia zmysłowego.
urządzenie do absorpcji promieniowania słonecznego i wykorzystywania jego energii do podgrzewania nośnika ciepła (wody, oleju, powietrza);
Kotarbiński Tadeusz, ur. 31 III 1886, Warszawa, zm. 3 X 1981, tamże,
polski filozof i logik, twórca reizmu i prakseologii.
fiz. wielkość charakteryzująca układ fizyczny (mechaniczny, elektryczny i in.) pod względem energetycznym;
opór elektryczny, oporność elektryczna,
wielkość charakteryzująca przewodnik (gałąź obwodu elektrycznego).
Początki sztuki prekolumbijskiej sięgają okresu zasiedlenia Ameryki przez człowieka.
prozopopeja
[łac. < gr.],
figura retoryczna polegająca na wprowadzeniu do wypowiedzi pozornego cytatu, na użyczeniu głosu personifikowanym alegoriom, osobom zmarłym itp.
filoz. w metafizyce byt istniejący w sobie samym, tożsamy ze sobą; czasami traktowany równoznacznie z substancją;
servus
[łac., ‘niewolnik’],
w prawie rzymskim osobowym s. był określany jako przedmiot, a nie podmiot prawa;
miara efektywności pracownika, wielkość produkcji na jednego zatrudnionego lub na ustaloną jednostkę czasu (np. roboczogodzinę).
szczególne, charakterystyczne dla wieku dziecięcego zachowania zwierząt;
astr. pozorne odchylenie położenia obserwowanego ciała niebieskiego na sferze niebieskiej od jego położenia rzeczywistego wywołane zmianą kierunku promieni świetlnych wskutek ruchu Ziemi;

Słownik języka polskiego PWN

pozorny «taki, który sprawia wrażenie prawdziwego, ale nim nie jest»
• pozornie • pozorność
ciężar pozorny «ciężar ciała zanurzonego w płynie, zmniejszony o ciężar płynu wypartego przez to ciało»
obraz pozorny «obraz powstający w wyniku przecięcia się przedłużeń promieni świetlnych załamanych lub odbitych przez układ optyczny»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia