poziome

Encyklopedia PWN

proces biologiczny polegający na przepływie materiału genetycznego niezwiązanego z procesami rozmnażania się;
teodolit
[gr.],
instrument geodezyjny przeznaczony do pomiarów w terenie kątów poziomych i pionowych.
dział geometrii wykreślnej, w którym: 1) stosuje się rzutowanie prostokątne na rzutnię poziomą π1, zawierającą oś rzutów x i niekiedy nową oś rzutów x1; 2) przez rzuty poziome punktów (A′, B′, ...) prowadzi się proste odnoszące, prostopadłe do osi x, względnie x1, i od ich przecięć z osiami odkłada się na nich odcinki mierzące wysokości rzutowanych punktów; ich końce to rzuty pionowe (A″, B″, ...) oraz rzuty trzecie (A‴, B‴, ...) tych punktów.
lotn. zespół stałych i ruchomych powierzchni nośnych statku latającego;
termin odnoszony do wielu koncepcji wysuniętych w trakcie rozwoju nauk geologicznych, dotyczących genezy i ewolucji wielkich struktur geologicznych, takich jak kontynenty, oceany, orogeny lub baseny sedymentacyjne;
kineskop
[gr. kínēma ‘ruch’, skopéṓ ‘patrzę’],
rodzaj obrazowej lampy elektronopromieniowej przeznaczonej do przetwarzania sygnału elektrycznego (wizyjnego) na obraz świetlny oglądany na ekranie;
geol. nagromadzenie osadu i skał osadowych w kształcie płaskiej płyty, której górna granica jest zw. stropem, a dolna — spągiem;
zapora, pot. tama,
betonowa lub ziemna budowla piętrząca z upustami, dzięki której powstaje sztuczny zbiornik wodny.
powstawanie dzianiny z nitek przędzy przez tworzenie tzw. oczek i łączenie ich z sąsiednimi oczkami w kierunku pionowym i poziomym; oczka poziome tworzą rządki, a pionowe kolumienki.
film, którego projekcja wymaga ekranu szerszego niż standardowy (1 : 1,33).
dział gleboznawstwa i jednocześnie geografii regionalnej, zajmujący się rozmieszczeniem gleb na kuli ziemskiej, a także badaniem prawidłowości i przyczyn (aktualnych i hist.) ich przestrzennego zróżnicowania.
naukozn. jedna z charakterystycznych cech procesu zw. rewolucją naukowo-techniczną, dokonującego się w nauce i technice od 2. poł. XX w.
malarstwo charakteryzujące się drobiazgowym opracowaniem szczegółów, specyficzną perspektywą, linearyzmem, rezygnacją z modelowania formy, a także zastosowaniem złota, m.in. w malarstwie religijnym;
manewrowość samolotu, zwrotność samolotu,
zdolność do szybkiej zmiany prędkości, wysokości i kierunku lotu (zmiany położenia w przestrzeni);
działanie mające na celu ograniczenie ilości energii akustycznej wytwarzanej przez źródła hałasu, rozprzestrzeniania się jej, jak i przenikania do otoczenia człowieka.
przyrząd optoelektroniczny przetwarzający obraz opt. na sygnał elektr. wizyjny (p.w. analizujący) lub przeprowadzający operację odwrotną (p.w. syntezujący).
rozdzielczość, zdolność rozdzielcza,
inform., telekom. w technice przetwarzania obrazów — zdolność urządzenia do przekazywania (odtwarzania) drobnych szczegółów obrazu, wyrażana maks. liczbą optycznie rozpoznawalnych punktów (pikseli) wzdłuż tej samej linii (poziomej lub pionowej) lub liczbą rozróżnialnych linii.
śmigłowiec, helikopter,
statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), wiropłat unoszący się dzięki sile nośnej (siła aerodynamiczna) powstającej na wirniku nośnym poruszanym silnikiem.
zwarcie drzewostanu, stopień zwarcia,
określenie intensywności i rodzaju stykania się ze sobą koron drzew w drzewostanie;
przyrządy i urządzenia służące do obserwacji astronomicznych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia