powstaniu

Encyklopedia PWN

wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
początkowo nazwa członków plemienia Judy, należącego do wspólnoty plemiennej pochodzenia semickiego (12 plemion izraelskich), potem zamieszkującego starożytną Judę, stopniowo rozszerzona na wszystkich wyznawców judaizmu.
zorganizowane struktury życia wspólnotowego oparte na przepisach rel., skupiające jednostki pragnące realizować wzory życia rel. zgodnie z obowiązującą w danym z. regułą (konstytucją);
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
rewolucja krakowska 1846, powstanie krakowskie 1846,
powstanie rozpoczęte w nocy z 20 na 21 II w Wolnym Mieście Krakowie zgodnie z przygotowanym przez demokratyczne organizacje patriotyczne spiskowe planem powstania w 3 zaborach (w pruskim i rosyjskim do wybuchu powstania nie doszło wskutek aresztowań);
Chmielnicki Bohdan Zenobi, ur. 27 XII 1595, Czehryń(?) k. Kijowa, zm. 6 VIII 1657, Subotów,
hetman kozacki, przywódca powstania 1648–54.
hydrol. naturalny zbiornik śródlądowy, stanowiący wypełnione wodą zagłębienie terenu (misa lub czasza jeziorna), o brzegach ukształtowanych pod wpływem falowania i prądów wodnych, charakteryzujący się powolną wymianą wody.
Kieniewicz Stefan, ur. 20 IX 1907, Dereszewicze (Polesie), zm. 2 V 1992, Konstancin k. Warszawy,
historyk; badacz dziejów Polski XIX w.;
Norwid Cyprian Kamil — imię przybrane przy bierzmowaniu, używane przez N. jako drugie, ur. 24 IX 1821, Głuchy k. Radzymina, zm. 23 V 1883, Paryż,
poeta, dramaturg, prozaik, także grafik, rzeźbiarz i malarz.
prasa polska od XIX w.,
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
rabacja galicyjska 1846, rzeź galicyjska,
powstanie chłopskie w Galicji (termin „rabacja”, od niemieckiego rauben ‘grabić’, ‘plądrować’, był używany przez chłopów w okresie napadów na dwory);

Słownik języka polskiego PWN

powstanie «zbrojne wystąpienie narodu lub jakiejś grupy w obronie swojej wolności»
• powstaniowy, powstańczy • powstaniec
powstań «komenda wojskowa nakazująca przybrać postawę stojącą»
powstaćpowstawać
1. «zacząć istnieć w przestrzeni, w czasie, w rzeczywistości lub w czyjejś świadomości»
2. «wystąpić zbrojnie przeciwko komuś»
3. «sprzeciwić się komuś lub czemuś»
4. «zmienić pozycję na stojącą»
5. powstawać «o wielu osobach: obudzić się i wstać z łóżka; też: wstać z jakiegoś miejsca»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia