powstaniu

Encyklopedia PWN

próba obalenia ustroju komunist. na Węgrzech, → powstanie węgierskie 1956.
bunt przeciwko nadmiernym podatkom nałożonym przez cara Piotra I W., krwawo stłumione.
zbrojne wystąpienie bułgarskiej ludności m. Cziprowiec i okolicznych wsi przeciwko Turkom;
II 1918 bunt marynarzy floty austro-węg. w Kotorze;
antybolszewicki bunt części garnizonu twierdzy Kronsztad i załóg jednostek Floty Bałtyckiej 28 II–18 III 1921;
walki pol.-litew. o Sejny i pow. sejneński, czyli tereny usytuowane na południowo-wschodnich obszarach Suwalszczyzny, opuszczanej przez niem. wojska okupacyjne zgodnie z postanowieniami układu rozejmowego z 11 XI 1918 w Compiègne;
ruch chłopski w Chinach, który pod wodzą Liu Xiu obalił w 23 r. n.e. ces. Wang Manga.
ruch chłopski w Chinach na przełomie III i II w. p.n.e.; przyczynił się do upadku dynastii Wschodniej Han.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
Armia Krajowa (AK), Siły Zbrojne w Kraju (SZK), kryptonim Polski Związek Powstańczy (PZP),
konspiracyjna niepodległościowa organizacja wojskowa, część Sił Zbrojnych RP działająca w okresie II wojny światowej w kraju, podlegająca Naczelnemu Wodzowi i rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie;
Kościuszko Tadeusz Andrzej Bonawentura, ur. 4 II 1746, Mereczowszczyzna k. Kossowa (Polesie), zm. 15 X 1817, Solura (Szwajcaria),
generał, Najwyższy Naczelnik Sił Zbrojnych Narodowych w powstaniu 1794.
naród zamieszkujący głównie Kurdystan, poza jego granicami najwięcej K. żyje w Armenii, Gruzji, Kazachstanie, Azerbejdżanie, Afganistanie, liczna była emigracja K. do Europy (gł. do Niemiec i Szwecji);

Słownik języka polskiego PWN

powstanie «zbrojne wystąpienie narodu lub jakiejś grupy w obronie swojej wolności»
• powstaniowy, powstańczy • powstaniec
powstań «komenda wojskowa nakazująca przybrać postawę stojącą»
powstaćpowstawać
1. «zacząć istnieć w przestrzeni, w czasie, w rzeczywistości lub w czyjejś świadomości»
2. «wystąpić zbrojnie przeciwko komuś»
3. «sprzeciwić się komuś lub czemuś»
4. «zmienić pozycję na stojącą»
5. powstawać «o wielu osobach: obudzić się i wstać z łóżka; też: wstać z jakiegoś miejsca»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia