powłoka lakierowa
Encyklopedia PWN
warstwa zestalonego wyrobu lakierowego naniesionego na powierzchnię;
lakierowe wyroby, materiały malarskie,
materiały powłokotwórcze nanoszone na powierzchnię przedmiotów w postaci warstwy, która w odpowiednich warunkach tworzy stałą, związaną z podłożem powłokę o określonych właściwościach mech., ochronnych i dekoracyjnych;
roztwór, emulsja lub dyspersja substancji błonotwórczej i środków pomocniczych w rozpuszczalniku, podstawowy składnik wyrobów lakierowych;
pokrycie powierzchni utw. z kilku powłok lakierowych (nałożonych w odpowiedniej kolejności), z których każda może odznaczać się innymi właściwościami fizykochemicznymi.
farby
wyroby lakierowe (zawierające pigmenty) tworzące — po naniesieniu na podłoże — powłoki kryjące (ochronne, dekoracyjne lub specjalne).
[niem.],
składnik spoiwa lakierowego zdolny do tworzenia (samodzielnie lub w połączeniu z pigmentami, wypełniaczami, środkami pomocniczymi) powłoki lakierowej;
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)