pospolita

Encyklopedia PWN

sznureczek witkowaty, Chorda filum,
gat. glonu, brunatnica mórz północnych;
sztuka
[niem.]
Termin „sztuka” jest odpowiednikiem łac. ars (od którego pochodzi większość nowoż.: wł. i hiszp. arte, fr. i ang. art), ten zaś odpowiada gr. téchnē; przymiotniki „techniczny” i „artystyczny” są tego samego pochodzenia.
szyblak, sziblak, szibliak,
ekol. zarośla podobne do makii, w których większość gat. traci liście na zimę;
śmiałek, Deschampsia,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw);
grupa chorób zbóż, gł. pszenicy, spowodowanych przez grzyby z rodziny śnieciowatych;
świergotek łąkowy, Anthus pratensis,
ptak z rodziny pliszkowatych;
świerk, Picea,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny sosnowatych;
nazwa przedstawicieli szarańczaków z rodziny świerszczowatych (Gryllidae), a niekiedy (mylnie) pasikoników;
tarczyki, Cassidinae,
podrodzina chrząszczy z rodziny stonkowatych;
temy
[gr.],
w cesarstwie bizantyńskim nazwa jednostek wojskowych, następnie okręgów wojskowo-administracyjnych zarządzanych przez strategów, mianowanych przez cesarza, posiadających władzę wojskową, administracyjną i sądowniczą;
tetrahymena, Tetrahymena,
rodzaj pierwotniaków z typu orzęsków, z gromady Oligohymenophora;
tęgoskór, Scleroderma,
rodzaj grzybów podstawkowych (rząd tęgoskórowce, Sclerodermatales);
tlen, O, oxygenium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8;
chem. związki tlenu z innymi pierwiastkami;
tłustosz, Pinguicula,
rodzaj rośliny owadożernej z rodziny pływaczowatych (Lentibulariaceae);
tobołki polne, Thlaspi arvense,
roślina zielna z rodziny kapustowatych (krzyżowych);
ekol. złoże torfu o miąższości powyżej 30 cm oraz występująca na jego powierzchni roślinność (w większości torfotwórcza);
tortury
[łac.],
metoda wymuszania zeznań i przyznania się podejrzanego do winy w procesie karnym, polegająca na zadawaniu mu cierpień fiz.(np. przypalanie ogniem);
termin o wielu znaczeniach, bardziej lub mniej zbieżnych, dlatego że w każdym wypadku chodzi o to, iż jednostki i grupy nieuchronnie ulegające podczas swego trwania licznym zmianom, zachowują jednak pewne cechy stałe, decydujące o tym, kim lub czym są, i — tym samym — wyróżniające je spośród innych jednostek i grup.

Słownik języka polskiego PWN

foka pospolita «foka o szarym, ciemno nakrapianym ubarwieniu, żyjąca w północnej części Oceanu Atlantyckiego»
kłobuczka pospolita «roślina o białych lub czerwonawych kwiatach i wysokiej rozgałęzionej łodydze»
kruszyna pospolita «wysoki krzew o szerokich, eliptycznych liściach, którego kora jest surowcem farmaceutycznym»
krwawnica pospolita «wysoka bylina o miododajnych, różowofioletowych kwiatach, mająca właściwości lecznicze»
pospolity
1. «często się zdarzający, spotykany lub powszechnie znany»
2. «taki, jakich wiele»
3. «mający odcień trywialności»
4. daw. «wchodzący w skład ogółu lub służący ogółowi»

• pospolicie • pospolitość
karbieniec pospolity «roślina o drobnych, białych kwiatach z czerwonymi kropkami»
karbieniec pospolity «roślina o drobnych białych kwiatach z czerwonymi kropkami, rosnąca na podmokłych i bagnistych łąkach»
krwawnik pospolity «wysoka bylina o pierzastych liściach i białych kwiatach, mająca właściwości lecznicze»
pospolite ruszenie
1. «w dawnej Polsce: powołanie pod broń, w razie zagrożenia kraju, wszystkich obywateli zdolnych do noszenia broni, później tylko ze stanu rycerskiego i szlacheckiego»
2. «wojsko składające się z obywateli powołanych w ten sposób»
rącznik, rącznik pospolity «bylina, krzew lub drzewo o dużych, dłoniastych liściach, uprawiane w krajach tropikalnych i subtropikalnych»
rzeczownik pospolity «rzeczownik będący nazwą przedmiotu lub istoty, np. dom, pies»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia