poprzednik

Encyklopedia PWN

log. pierwszy z członów (zdań) implikacji.
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
burleska
[fr. < wł. burla ‘żart’, ‘kpina’],
muz. utwór zbliżony do etiudy lub koncertu (Burleska na fortepian i orkiestrę R. Straussa); także widowisko słowno-muz., popularne na pocz. XIX w. w USA, poprzednik musicalu.
inform. informacje wyrażone w pewnym języku;
inform. struktura danych mająca postać drzewa (mat.), w którym jest wyróżniony jeden wierzchołek, zwany korzeniem;
Abbas Mahmud, Maḥmūd ‘Abbās, pseud. Abu Mazin, ur. 26 III 1935, Safed,
polityk palestyński;
Agapit II, data ur. nieznana, zm. 955,
papież od 946;
antropogeneza
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, génesis ‘pochodzenie’],
filogeneza człowieka,
całokształt procesów ewolucyjnych, które doprowadziły przez długofalowe zmiany genetyczne do przekształcenia się form przedludzkich w formy człowieka współczesnego (Homo sapiens), którego historia rodowa (i rodziny człowiekowatych) jest ciągle przedmiotem badań i szerokich dyskusji naukowych.
arabska filozofia średniowieczna, filozofia arabska, filozofia muzułmańska, filozofia arabsko-muzułmańska,
powstała na gruncie filozofii greckiej oraz religii muzułmańskiej.
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
Bajinnaung, żył w XVI w.
król birmański 1551–81
Bartłomiej I, Bartholomeọs, Dhimitrios Archondonis, ur. 29 II 1940, wyspa İmroz (Turcja),
arcybiskup Konstantynopola i patriarcha ekumeniczny;
Bougainville
[bugęwịl]
Louis Antoine de Wymowa, ur. 11 XI 1729, Paryż, zm. 31 VIII 1811, tamże,
francuski żeglarz, badacz Oceanii.
pol. taniec lud. (inne nazwy: starodawny, do przodka, wolny, starosta), gł. w metrum trójmiarowym i wolnym tempie
Ćaturbhani, sanskr. caturbhāṇī,
zbiór 4 sanskryckich monologów bhana, odnaleziony i opublikowany 1922 (Trićur, Kerala);
dedukcja
[łac. deductio ‘wyprowadzenie’],
log. rozumowanie (wnioskowanie), które posiada cechę niezawodności, tzn. od prawdziwych przesłanek prowadzi do prawdziwych wniosków dzięki zastosowaniu niezawodnej reguły wnioskowania (wnioskowanie);
edykt
[łac. edictum ‘obwieszczenie’, ‘rozporządzenie’]:

Słownik języka polskiego PWN

poprzednik
1. «ten, kto zajmował się czymś przed kimś»
2. «coś, co poprzedzało jakąś rzecz i zwykle w sposób mniej doskonały spełniało te same funkcje»
3. jęz. «część pierwsza, podrzędna, okresu warunkowego»
4. log. «pierwszy z członów implikacji»
5. «pierwsze z dwu zdań okresu muzycznego gromadzące napięcia, które są rozładowywane w drugim zdaniu»

• poprzedniczka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia