piechota

Encyklopedia PWN

piechota, dawniej zw. infanterią,
rodzaj wojska prowadzącego walkę pieszo, zwykle w najbliższej styczności z nieprzyjacielem;
piechota powoływana z dóbr ziemskich króla, szlachty i duchowieństwa oraz miast; utworzona 1655,
piechota polska utworzona 1578 w Koronie przez Stefana Batorego, 1592 –– na Litwie;
XV–XVIII w. oddziały piechoty formowane z żołnierzy zaciągniętych w Szwajcarii przez państwa europejskie i papieży.
piechota zaciężna w Polsce w okresie panowania Stefana Batorego; zorganizowana i umundurowana na sposób węgierski.
jednostka zorganizowana w czasie II wojny światowej, 1943 w Sielcach nad Oką pod nazwą 1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, z inicjatywy ZPP, w porozumieniu z rządem ZSRR (8 V 1943) po ewakuacji do Iranu jednostek armii utworzonej przez gen. W. Andersa;
opancerzony i uzbrojony pojazd mech. na podwoziu gąsienicowym lub kołowym, o dużych zdolnościach pokonywania przeszkód w terenie, często także pływający;
najliczniejsza polska regularna jednostka partyzancka podczas II wojny światowej;
związek taktyczny formowany w ZSRR od V 1943,
szkoła wojsk., zał. 1815 w Warszawie przez wielkiego ks. Konstantego Pawłowicza;
utworzone IV 1945 ze zorganizowanych XII 1944 we Francji oddziałów pol. partyzantów i wolnych strzelców, którzy nie wstąpili do PSZ na Zachodzie;
całokształt spraw związanych z wojskiem i sposobem prowadzenia wojny.
związki operacyjne formowane na rozkaz generalnego inspektora sił zbrojnych i naczelnego wodza marszałka E. Rydza-Śmigłego w przededniu II wojny światowej i po jej wybuchu;
kryptonim planu powstania zbrojnego i przejęcia władzy w Polsce przy użyciu sił Armii Krajowej, wprowadzony rozkazem dowódcy AK z 20 XI 1943;
Furgalski Teodor, ur. 11 IX 1893, Brzostek k. Dębicy, zm. 25 XI 1939, Tworki k. Pruszkowa,
pułkownik;
Alter Franciszek, ur. 22 XI 1889, Lwów, zm. 23 I 1945, Murnau (Niemcy),
generał;
podczas I wojny świat. przełamanie frontu ros., które zapoczątkowało operację zaczepną wojsk austr.-niem. w Galicji (2 V–koniec VI 1915).
hajduk
[węg.]:
wystąpienie zbrojne AK przeciw Niemcom rozpoczęte 1 VIII w Warszawie.
oddziały piechoty utworzone ok. 1550 przez Iwana IV Groźnego;

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

piechota «rodzaj wojsk prowadzących walkę zwykle w najbliższej styczności z nieprzyjacielem; też: żołnierze należący do takiej formacji»
piechota łanowa, wybraniecka «piechota powoływana z dóbr ziemskich króla, szlachty i duchowieństwa oraz z miast»
piechota morska «piechota wchodząca w skład sił marynarki wojennej»
piechotą «pieszo»
na piechotę
1. «pieszo»
2. pot. «o czynnościach obliczeniowych: bez użycia narzędzi i środków pomocniczych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia