perska

Encyklopedia PWN

rasa kotów;
epigrafika
[gr. epigraphḗ ‘napis’],
dyscyplina badawcza zajmująca się zbieraniem, czytaniem i publikowaniem oryginalnych staroż. napisów, które zostały wyryte bądź wymalowane na materiale twardym (kamieniu, glinie, drewnie, metalu), niekiedy zaliczana do nauk pomocniczych historii;
główna bohaterka biblijnej Księgi Estery, dydaktycznej noweli, powstałej prawdopodobnie w II w. p.n.e.
Eufrat, tur. Fırat Nehri, arab. Nahr al-Furāt, sumer. Baranum, gr. i rzym. Euphrates, bibl. Perath,
największa rzeka transgraniczna w Azji Południowo-Zachodniej, w Turcji, Syrii i Iraku.
Farrochi z Sistanu, Abolhasan Farrochi, Farruchi Sistani, data ur. nieznana, zm. 1037,
poeta perski;
Fau, Al-, Al-Fāw,
port naftowy w Iraku, w pobliżu ujścia rz. Szatt al-Arab do Zat. Perskiej, przy granicy z Iranem;
Ferdousi, Firdausi, Abolghasem Mansur z Tus, ur. między 932 a 942, zm. 1020 lub 1025,
poeta perski;
Filipkiewicz Stefan, ur. 1879, zm. 1944,
malarz;
Frashëri Naim, ur. 25 V 1846, Frashër (pd. Albania), zm. 20 X 1900, Stambuł,
brat Samiego, poeta albański, tworzący także w językach: tureckim, perskim, gr.; działacz oświatowy;
Fuzuli Wymowa, właśc. Mehmed Ibn Süleyman, ur. 1495, Karbala(?), zm. 1556,
poeta turecki, tworzący w językach tureckim, perskim i arabskim oraz w dialekcie azeri;
perska rodzina malarzy:
Ghalib Mirza Asadullah Chan, Asad, Mirza Nauśa, ur. 27 XII 1797, Agra, zm. 15 II 1869, Delhi,
poeta indyjski, piszący w językach perskim i urdu;
gorczyca, Sinapis,
rodzaj z rodziny kapustowatych (krzyżowych), obejmujący 10 gat. jednorocznych, miododajnych roślin zielnych występujących gł. w obszarze śródziemnomor. Europy.
Gorgani Fachroddin, Gurgani Fachr ad-Din, żył w XI w.,
poeta perski;
Hafez, Hafiz, Szamsoddin Mohammad, ur. ok. 1325, Sziraz, zm. ok. 1390, tamże,
poeta perski;
Herodot, Hēródotos, ur. ok. 485, Halikarnas, zm. po 421 p.n.e., Turioj albo Ateny,
historyk grecki.
Ibn Jamin, Ebn-e Jamin, ur. 1286, Chorasan, zm. 1368, tamże,
poeta perski;
państwo w Azji Południowo-Zachodniej, nad Morzem Kaspijskim i zatokami Oceanu Indyjskiego: Perską i Omańską; od Półwyspu Arabskiego oddzielone wąską cieśniną Ormuz

Słownik języka polskiego PWN

język perski «urzędowy język w Iranie»
kot perski «kot domowy, mający długą sierść, wokół szyi tworzącą kryzę, i stosunkowo krótki, puszysty ogon»
perski dywan, kobierzec «dywan, kobierzec pochodzący z Persji, zdobiony motywami roślinnymi, scenami figuralnymi i zwierzęcymi; też: dywan wykonany na wzór takiego dywanu»
perski jarmark, rynek «jarmark, na którym sprzedaje się rzeczy często niedostępne w sklepach, zwykle starocie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia