partacz

Encyklopedia PWN

partacze, szturarze, przeszkodnicy,
w dawnej Europie rzemieślnicy pracujący w zasięgu jurysdykcji miejskiej (w mieście, na przedmieściach, w jurydykach) i nie należący do istniejących cechów;
w Polsce XV–XVIII w. teren na obszarze miasta lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie wyłączony spod jurysdykcji władz miejskich;
dawni rzemieślnicy pracujący poza cechami, partacze.
rzemiosło zajmujące się wytwarzaniem i naprawą obuwia;
dawni rzemieślnicy pracujący poza cechami, → partacze.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia