palący

Encyklopedia PWN

Pali, hindi Pālī,
m. w zachodnich Indiach, w stanie Radźasthan, u podnóża gór Arawali.
m. w Serbii (Wojwodina), na wschód od Suboticy;
bot. tradycyjna nazwa rodziny roślin, obowiązująca nazwa → arekowate (palmy).
bud. element konstrukcyjny w kształcie słupa wbijany w grunt (lub formowany w gruncie) w celu przeniesienia obciążenia na głębsze warstwy gruntu o większej nośności.
PAL, ang. Phase Alternative for Line,
system telewizji kolorowej będący modyfikacją systemu NTSC;
jeden z systemów telewizji EDTV stanowiący rozwinięcie systemu PAL; odznacza się lepszą od PAL jakością przesyłanego obrazu;
system telewizji kolorowej nowej generacji, stanowiący modyfikację niemieckiego systemu PAL, opracowany i zaakceptowany przez europejskie firmy: Grundig, Nokia, Thomson.
bud. część fundamentu pośredniego w postaci pręta (żelbetowego, betonowego, stalowego, drewnianego) zapuszczonego w grunt lub wykonanego w gruncie.
Pál-völgy barlang
[pa:l wọ̈ldi bọrlong],
jaskinia na Węgrzech, w Budapeszcie (Buda);
pali język, język palijski,
indoaryjski język z rodziny języków indoeuropejskich;
Palmy Akademickie, Order, fr. Ordre des Palmes Académiques,
odznaczenie fr.;
arekowate (palmy), Arecaceae (Palmeae),
rodzina roślin jednoliściennych,
cykoria palona, cykoria prażona,
namiastka kawy, susz z korzeni cykorii podróżnik (siewnej), który poddaje się kolejnemu suszeniu i prażeniu w piecach obrotowych (w temp. 165–200°C), następnie mielony i prasowany;
Ábrahám
[ạ:broha:m]
Pál, ur. 2 XI 1892, Apatin (Wojwodina), zm. 6 V 1960, Hamburg,
kompozytor węgierski;
Erdős
[ẹrdösz]
Pál (Paul), ur. 26 III 1913, Budapeszt, zm. 20 IX 1996, Warszawa,
matematyk węgierski;
Esterházy
[ẹsterha:zi]
Pál Antal, książę, ur. 10 III 1786, Wiedeń, zm. 21 V 1866, Ratyzbona,
węg. polityk i dyplomata;
Fejös
[fẹjösz]
Pál, ur. 31 XII 1884, Csongrád, zm. 16 IV 1960, Kluż (Rumunia),
węg. reżyser filmowy, tworzący w wielu krajach;
Gyulai
[dźụloi]
Pál, ur. 25 I 1826, Koloszwar (ob. Kluż-Napoka w Rumunii), zm. 9 XI 1909, Budapeszt,
węg. krytyk lit., historyk literatury, pisarz;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

palący II «osoba, która pali papierosy»
• paląca
palący I
1. «gorący, parzący»
2. «ostry, wywołujący uczucie pieczenia»
3. «dojmujący, wywołujący ból lub przykrość»
4. «niecierpiący zwłoki»
PAL «system telewizji kolorowej»
pali «najstarszy język średnioindoaryjski, używany do dziś jako język liturgiczny przez buddystów»
• palijski
palić
1. «rozniecać i podtrzymywać ogień w celu ogrzania wnętrza, gotowania, oświetlenia itp.»
2. «włączać urządzenie będące źródłem światła»
3. «niszczyć coś ogniem»
4. «wciągać do płuc dym z żarzącego się papierosa, fajki, cygara i go wydmuchiwać»
5. «oddziaływać na kogoś lub na coś wysoką temperaturą»
6. «wywoływać uczucie pieczenia, silnego gorąca, piekącego bólu»
7. «przygotowywać coś, poddając to działaniu wysokiej temperatury»
8. «wywoływać jakieś silne, męczące uczucie»
9. «popełniać błąd przy wykonywaniu skoku, rzutu itp.»
10. daw. «strzelać»
11. daw. «mówić coś szybko, bez namysłu»
bierne palenie «mimowolne wdychanie przez osobę niepalącą szkodliwych substancji wydzielających się podczas palenia tytoniu»
• bierny palacz
magnezja palona «tlenek magnezu, substancja stosowana w przemyśle i lecznictwie»
• magnezjowy
pal I «słup wbijany w grunt, służący do podtrzymywania konstrukcji lub do przywiązywania czegoś»
pal II «komenda wojskowa: strzelaj!»
palić się
1. «ulegać działaniu ognia»
2. «dawać światło, ciepło, dym, płonąc lub żarząc się»
3. «być opanowanym przez jakieś silne, gwałtowne uczucie»
4. «odczuwać do kogoś silny pociąg seksualny»
5. «mieć na coś wielką ochotę»
palmy akademickie «wyróżnienie przyznawane przez Akademię Francuską uczonym, literatom, artystom za wybitne zasługi»
wapno palone «tlenek wapnia, biały proszek otrzymywany przez prażenie wapienia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia