pachą

Encyklopedia PWN

Pach Eugeniusz, ur. 13 X 1929, Warszawa, zm. II 2016,
prezenter, lektor i dziennikarz telewizyjny;
substancje mineralne (gł. sole) stosowane jako dodatek do dawek pokarmowych (np. kreda pastewna, mielone muszelki i skorupy jaj, mączka kostna, fosforan wapnia, sól kuchenna);
pasza, karma,
produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego oraz substancje uzyskiwane w wyniku procesów chem. (np. mocznik) i biol. (np. drożdże paszowe) zawierające składniki pokarmowe, służące do żywienia zwierząt;
bóg japoński zaliczany do grupy tzw. 7 bogów szczęścia (shichifukujin);
kiszonki, kwaszonki,
pasze soczyste zakonserwowane naturalnie w wyniku fermentacji lub przez dodanie kwasów org. bądź mineralnych (np. mrówkowego lub siarkowego), a także preparatów fabrycznych (np. Acidol, Ensimax).
łuk, łęk,
arch. element konstrukcyjny lub dekoracyjny, zakrzywiony i podparty na obu końcach.
Pachacuti
[pacziakụti; keczua pacha kuti ‘odwrócenie czasoprzestrzeni’, ‘przewrót’, ‘rewolucja’, ‘wojna’, ‘ten, kto ich dokonuje’],
przydomek wielu przedinkaskich władców peruwiańskich, wicekróla Francisco de Toledo oraz imię Inki Yupanquiego (w keczua: Pacha Kuti Inqa Yupanki), założyciela rodu w Cuzco, ojca Tupy Inki Yupanquiego i dziada Huayny Capaca Inki;
szapoklak
[fr.]:
Burgundia, Bourgogne,
region administracyjny i kraina historyczna w środkowowschodniej Francji;
metoda poprawienia strawności pasz i lepszego wykorzystania składników pokarmowych, stosowana w żywieniu zwierząt;
galabijja, dżalabijja,
okrycie wierzchnie noszone przez Arabów;
forma aglomeracji ciśnieniowej pasz za pomocą specjalnych urządzeń, w których rozdrobnione pasze (śruty zbożowe lub mieszanki paszowe) są przetłaczane przez otwory matryc różnych rozmiarów.
system religijny imperium Inków, będący zarazem czynnikiem spójności organizmu państwowego zw. Tawantinsuyu.
urządzenie do zadawania sypkich pasz;
kilka gatunków skorupiaków z rzędu eufazji;
Lilienthal
[lị:liənta:l]
Otto Wymowa, ur. 23 V 1848, Anklam, zm. 9 VIII 1896, Berlin,
niemiecki pionier lotnictwa, badacz, konstruktor i pilot.
sypkie pasze z wysuszonych i zmielonych produktów ubocznych przemysłu mięsnego (np. m.p. mięsno-kostna, m.p. z krwi), rybnego i utylizacyjnego (m.p. wysokobiałkowe);
roln., bot. użytkowa, niesystematyczna nazwa zwykle stosowana do określenia roślin o znaczeniu uzytkowym (np. jadalnych, na pasze, na nawóz zielony), w systematyce zaliczanych do rodziny bobowatych (motylkowatych);
Państwowe Gospodarstwa Rolne (PGR), od 1976 Państwowe Przedsiębiorstwa Gospodarki Rolnej,
wielkoobszarowe przedsiębiorstwo państwowe,

Słownik języka polskiego PWN

pach pot. «dźwięk spowodowany wybuchem lub stukotem»
pacha
1. «wgłębienie między wewnętrzną stroną ramienia a bokiem klatki piersiowej»
2. «otwór na ramię w ubraniu; też: część ubrania znajdująca się w miejscu wgłębienia pod ramieniem»

• pachowy • paszka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia