płaszczyzną symetrii

Encyklopedia PWN

mat. płaszczyzna, która dzieli daną figurę na 2 przystające części — względem której ta figura jest symetryczna (płaszczyzna symetrii figury);
płaszczyzna symetrii, płaszczyzna zwierciadlana,
krystal. makroskopowy element symetrii figury geom.;
krystal. punkty, proste lub płaszczyzny, względem których są przeprowadzane przekształcenia symetryczne figur geom. (pozostają nieruchome podczas przekształcenia);
symetria
[gr., ‘współmierność’],
mat.:
symetria
[gr., ‘współmierność’],
anat. podstawowa cecha budowy organizmów;
prawidłowe powtarzanie się w przestrzeni jednakowych pod względem fiz. i geom. części kryształu (ścian, krawędzi, płaszczyzn sieciowych, atomów, cząsteczek, komórek elementarnych itp.).
mat. przekształcenie afiniczne mające na płaszczyźnie (w przestrzeni) prostą (płaszczyznę) punktów stałych, nazywaną osią (płaszczyzną) symetrii skośnej, w którym dla pozostałych punktów środek odcinka łączącego punkt z jego obrazem w symetrii skośnej leży na osi (płaszczyźnie) symetrii skośnej, a wszystkie te odcinki mają ten sam kierunek;
krystal. złożony (strukturalny) element symetrii figury geom.;
mat. przekształcenie geometryczne na płaszczyźnie i w przestrzeni.
symetria osiowa, odbicie zwierciadlane, symetria względem prostej,
mat. przekształcenie płaszczyzny (przestrzeni) przyporządkowujące każdemu jej punktowi A punkt A′ symetryczny względem ustalonej prostej k (oś symetrii), co oznacza, że A i A′ leżą na tej samej prostej prostopadłej do k, po przeciwnych stronach k i w równej od k odległości.
mat. przekształcenie przestrzeni będące przemiennym złożeniem symetrii płaszczyznowej i obrotu;
mat. jedyna nieidentycznościowa izometria przestrzeni trójwymiarowej, której punkty stałe nie leżą na jednej prostej, lecz tworzą płaszczyznę.
mat. przekształcenie będące jednokładnością o stosunku −1;
grupy graniczne, grupy Curie,
krystal. punktowe grupy symetrii (klasy krystalograficzne), w których występują osie symetrii (kryształu symetria) o krotności nieskończonej (∞), czyli o nieskończenie małym właściwym kącie obrotu α.
klasy krystalograficzne, krystalograficzne klasy symetrii, krystalograficzne grupy punktowe,
różne możliwe w kryształach zespoły (kombinacje) makroskopowych elementów symetrii (kryształu symetria) przecinających się w jednym punkcie.
krystal. trójwymiarowy schemat wewn. budowy ciał krystalicznych;
krystal. kombinacje makroskopowych i strukturalnych elementów symetrii oraz sieci translacyjnych (kryształu symetria) możliwe w strukturach kryształów.
paraboloida
[gr.],
mat. powierzchnia powstała przez przesuwanie równoległe paraboli po innej paraboli, mającej równoległą oś symetrii i leżącej w płaszczyźnie prostopadłej;
oddziaływanie między atomami lub grupami atomów prowadzące do utworzenia bardziej złożonego układu, np. cząsteczki, kryształu (szkło kryształowe);
figury o takiej samej symetrii, kształcie i wielkości, których jednak nie można przekształcić wzajemnie w siebie za pomocą translacji lub obrotu wokół osi symetrii;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

płaszczyzna odbicia, symetrii, płaszczyzna zwierciadlana «płaszczyzna dzieląca kryształ na dwie części, pozostające względem siebie w takim stosunku jak przedmioty do swego obrazu w płaskim zwierciadle»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia