otworowe

Encyklopedia PWN

solnictwo, halurgia,
dział górnictwa obejmujący zagadnienia związane z występowaniem, eksploatacją i przeróbką soli, gł. kamiennej.
okręg przemysłowy w województwie świętokrzyskim i województwie podkarpackim (głównie w powiecie tarnobrzeskim i powiecie staszowskim), w Kotlinie Sandomierskiej.
klasyfikator
[łac.],
urządzenie do rozdzielania materiału jednorodnego złożonego z ziaren tej samej substancji (np. węgla, minerału), lecz o różnych rozmiarach, na frakcje ziaren o tej samej, określonej wielkości;
zakład górniczy stanowiący wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących do wydobywania kopaliny ze złoża.
techn. przegroda z otworami określonego kształtu i wielkości, stanowiąca podstawową część roboczą urządzeń do przesiewania i przecedzania;
część złącza spawanego powstała w czasie spawania ze spoiwa i metalu rodzimego.
dziedzina geodezji, której głównym zadaniem jest przygotowanie i bieżące uzupełnianie dokumentacji (w postaci danych liczbowych i map), koniecznej do prowadzenia eksploatacji górniczej złóż minerałów (podziemnej, otworowej lub odkrywkowej).
lasonogi, Mysidacea,
rząd skorupiaków z gromady pancerzowców;
miasto w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, na Niz. Nadwiślańskiej, na l. brzegu Wisły, na obszarze Tarnobrzeskiego Okręgu Siarkowego.
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.

Słownik języka polskiego PWN

otworowy
1. «mający otwór»
2. «służący do pomiaru średnicy otworów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia