optyczna

Encyklopedia PWN

fiz. dwuwymiarowa transformata Fouriera (Fouriera przekształcenie) natężeniowej funkcji odpowiedzi impulsowej układu opt. (odwzorowanie optyczne);
bistabilność optyczna, histereza optyczna,
zjawisko polegające na tym, że nieliniowy układ opt. zmienia swą przepuszczalność w zależności od natężenia przechodzącego światła, wykazując przy tym właściwość histerezy.
aktywność optyczna, czynność optyczna,
właściwość ośrodka (substancji) przejawiająca się w skręcaniu płaszczyzny polaryzacji przechodzącego przez ten ośrodek światła spolaryzowanego liniowo (skręcalność opt.) lub zmianie stanu polaryzacji z liniowej na eliptyczną (eliptyzacja światła);
fiz., fot. bezwymiarowy współczynnik D charakteryzujący absorpcję światła w ośrodku optycznym, zdefiniowany jako logarytm naturalny odwrotności współczynnika transmisji ośrodka T: D = log (1/T) = log(I0/ I), gdzie I0, I odpowiednio światłość wiązki padającej i wiązki wychodzącej;
właściwość substancji optycznie aktywnej, polegająca na skręcaniu płaszczyzny polaryzacji światła podczas przechodzenia światła spolaryzowanego przez tę substancję;
fiz. bezwymiarowa wielkość charakteryzująca osłabienie światła przechodzącego przez ośrodek optyczny.
listwa (szyna), dł. ok. 1 m, ułatwiająca ustawienie różnych elementów opt. (soczewek, przysłon) w jednej linii, w żądanej odległości, stosowana do doświadczeń i pomiarów optycznych.
dziedzina nauki i techniki, w której wykorzystuje się fale elektromagnetyczne do formowania powiększonych obrazów obiektów lub ich elementów;
prosta łącząca środki krzywizn powierzchni łamiących układu optycznego (powierzchni soczewek, zwierciadeł);
cecha ośrodka polegająca na zależności jego właściwości opt. od kierunku;
w ośrodku jednorodnym iloczyn drogi geom. s promieniowania świetlnego i bezwzględnego współczynnika załamania n ośrodka, w którym światło się rozchodzi: d = n·s;
fiz. wykres wektorowy przedstawiający zależność właściwości ośrodka opt. od kierunku;
występowanie cząsteczek izomerów skręcających w różny sposób płaszczyznę polaryzacji światła;
optycznie izotropowy kierunek w krysztale dwójłomnym (dwójłomność), w którym promień zwyczajny i nadzwyczajny mają jednakową prędkość;
rozszerzenie barwoczułości materiałów światłoczułych przez dodanie do nich specjalnych barwników uczulających (np. cyjaninowych).
zjawiska opt., w których polaryzacja elektr. ośr. materialnego zależy w sposób nieliniowy od natężenia pola elektr. fali świetlnej przechodzącej przez ten ośr.
zestaw elementów optycznych (soczewek, zwierciadeł, pryzmatów, płytek, elementów dyspersyjnych), tworzących obrazy przedmiotów lub przetwarzających wiązki promieni wysyłanych przez źródło światła (np. obiektyw, okular, kondensor);
przyrząd optyczny pozwalający na otrzymywanie powiększonych (do ok. 2000 razy) obrazów małych przedmiotów lub ich szczegółów, niedostrzegalnych dla oka (mniejszych od ok. 0,08 mm);

Słownik języka polskiego PWN

oś optyczna (soczewki, zwierciadła) «wyobrażalna prosta przechodząca przez środek soczewki lub zwierciadła i przez geometryczny środek krzywizn ograniczających soczewkę lub krzywizny tworzącej zwierciadło»
sygnalizacja optyczna «nadawanie sygnałów za pomocą świateł i chorągiewek»
waga optyczna «waga handlowa, wykazująca ciężar towaru i sumę do zapłaty»
optyczny
1. «odnoszący się do wzroku i zjawisk świetlnych»
2. «dotyczący optyki – działu fizyki»

• optycznie
dysk optyczny «płyta kompaktowa z informacją odczytywaną promieniem lasera»
filtr optyczny «urządzenie przepuszczające światło tylko o określonej barwie lub osłabiające natężenie światła»
mikroskop optyczny «mikroskop zawierający dwa układy skupiające soczewek optycznych, powiększający do 2 tysięcy razy»
obraz optyczny «obraz utworzony przez promienie światła emitowane lub odbite od zwierciadła»
szkła optyczne «soczewki używane do przyrządów optycznych»
szkła optyczne «szkła do okularów, z jednej strony wypukłe, z drugiej wklęsłe lub płaskie»
szkło optyczne «szkło odznaczające się dużą przepuszczalnością światła, stosowane m.in. do wyrobu soczewek oraz szkieł do okularów»
układ optyczny «zbiór elementów optycznych (soczewek, zwierciadeł itp.) tworzących obrazy przedmiotów, stosowany w przyrządach optycznych»
widmo optyczne «obraz uzyskany w wyniku rozłożenia światła za pomocą przyrządów spektralnych na proste jednobarwne składniki»
złudzenie optyczne, wzrokowe «przypisywanie oglądanym przedmiotom właściwości, których one nie mają»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia