ogrodowej

Encyklopedia PWN

typ krajobrazowej kompozycji ogrodowej, który w zminiaturyzowanej formie przedstawia bezmiar natury i rolę, jaką odgrywają w niej skały, woda i roślinność;
kierunek w sztuce ogrodowej występujący w krajach europejskich w XVII i XVIII w.;
dzielnica w południowej części lewobrzeżnej Warszawy, nad Wisłą, Wilanówką i Kanałem Sobieskiego;
boskiet
[fr. bosquet < wł. boschetto ‘lasek’],
zwarty masyw drzew i krzewów o geom. zarysie, ujęty strzyżonymi zwykle ścianami;
forma ogrodu i kierunek w sztuce ogrodowej oparty na motywach naturalnego krajobrazu;
kulisa
[fr.],
w sztuce ogrodowej element kompozycji ogrodowej tworzący obramienie dla obiektów architektonicznych, plastycznych lub dla widoku (głównie za pomocą drzew, ścian szczytowych klombów).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia