ogólną

Encyklopedia PWN

demogr. specyficzny proces zmiany nasilenia i form ruchliwości terytorialnej ludzi, związany z modernizacją.
oceanologia
[gr.],
oceanografia,
nauka o oceanosferze jako części hydrosfery; bada zjawiska i procesy zachodzące w morzach i oceanach oraz związki między nimi a litosferą i atmosferą;
Ockham
[ọkəm]
Wilhelm, William of Ockham Wymowa, ur. ok. 1300, Ockham (hrab. Surrey, Anglia), zm. ok. 1350, Monachium,
średniowieczny filozof i teolog, pochodzenia angielskiego, franciszkanin.
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
odpowiedniości zasada, zasada korespondencji,
zasada mówiąca, że w nauce starą teorię może zastąpić nowa tylko wtedy, gdy nowa teoria oprócz wyjaśniania nowych faktów tłumaczy także fakty wyjaśnione już przez starą teorię;
pedagogika
[gr. país ‘dziecko’, agōgós ‘przewodnik’, paidagōgikē ‘świadoma działalność wychowawcza’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem szeroko rozumianych procesów edukacyjnych (edukacja, wychowanie).
grupa związków chemicznych, których cząsteczki są zbudowane z 2 elementów o przeciwnym powinowactwie do wody — z części hydrofobowej (o małym powinowactwie do wody) oraz części hydrofilowej (o dużym powinowactwie do wody);
problematyka badawcza, której podstawy metodol. wynikają z istnienia wspólnych cech różnorodnych w swej naturze systemów, zjawisk i procesów (fiz., techn., ekon., biol., społ.), co umożliwia jednolite ich traktowanie.
okres historii w kręgu kultury europejskiej obejmujący czasy między upadkiem cesarstwa rzymskiego a przemianami zachodzącymi w Europie w dobie odrodzenia;
dyscyplina nauk., która obok filozofii prawa i anglosaskiej jurysprudencji jest trzecim typem ogólnej refleksji nad prawem.
demogr. strumień zgonów w danej populacji w jednostce czasu (np. w ciągu roku);
uniwersalia
[łac.],
powszechniki,
filoz. odpowiedniki nazw i pojęć ogólnych (np. „człowiek w ogóle”, „koń jako taki”) mające wszystkie i tylko wspólne cechy ich desygnatów.
całokształt zabiegów stosowanych w produkcji roślinnej (rośliny zbożowe, okopowe, przem., pastewne, specjalne, warzywnicze i sadownicze) w celu uzyskania możliwie najwyższych plonów roln., o wysokiej jakości odpowiadającej ich przeznaczeniu;
zjawisko społeczno-polityczne stanowiące integralną część dziejów ludzkości od początków organizacji społecznej, o zasięgu rosnącym wraz z rozwojem technologii;
Arrow
[ạ̈rəu]
Kenneth Joseph Wymowa, ur. 23 VIII 1921, Nowy Jork, zm. 21 II 2017, Palo Alto (Kalifornia),
ekonomista amerykański; przedstawiciel matematycznej szkoły neoklasycznej i nowej ekonomii dobrobytu.
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;
biomechanika
[gr. bíos ‘życie’, mēchanikḗ ‘sztuka konstruowania maszyn’],
mechanika układów żywych,
interdyscyplinarna nauka badająca przyczyny i skutki działania sił na układy biol.;
ciepłolecznictwo, termoterapia,
metoda fizykalnego leczenia, polegająca na doprowadzeniu do tkanek organizmu ciepła;

Słownik języka polskiego PWN

ogólny
1. «dotyczący ogółu osób»
2. «obejmujący całokształt czegoś»
3. «odnoszący się do wielu podobnych przedmiotów, zjawisk»
4. «składający się ze szczegółów»

• ogólność
język ogólny «odmiana języka narodowego znana ogółowi społeczeństwa»
nazwa ogólna log. «nazwa mająca więcej niż jeden desygnat»
plan ogólny «ujęcie pleneru lub wnętrza z całymi sylwetkami aktorów»
sąd ogólny log. «sąd odnoszący się do wszystkich przedmiotów danej klasy»
zdanie ogólne log. «zdanie odnoszące się do wszystkich przedmiotów danej klasy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia