odosobnienie

Encyklopedia PWN

zespół przepisów prawnych, określona struktura organizacyjna, baza materialna oraz kadra ludzi realizujących metody oddziaływania stosowane w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności.
anachoreci
[gr. anachōréō ‘wycofuję się’],
chrześcijańscy pustelnicy żyjący w odosobnieniu, oddający się ascezie i modlitwie;
wysoko położone fragmenty lądów, mniej lub bardziej rozczłonkowane, o dużych wysokościach względnych i nachyleniach stoków, oddzielone od sąsiednich wyżyn lub nizin wyraźną granicą naturalną.
Munch
[muŋk]
Edvard Wymowa, ur. 12 XII 1863, Løten, zm. 23 IV 1944, Ekely k. Oslo,
norweski malarz i grafik, najwybitniejszy malarz norweski.
Bel-szar-usur, Belszarusur, bibl. Baltazar, żył w VI w. p.n.e.,
bibl. Baltazar, następca tronu i najstarszy syn Nabonida, króla Babilonii z dynastii chaldejskiej.
bioastronautyka
[gr. bíos ‘życie’, ástron ‘gwiazda’, nautikḗ ‘żegluga’],
dziedzina astronautyki zajmująca się badaniem zachowania się żywych organizmów ziemskich, przede wszystkim ludzi, w warunkach panujących podczas lotów w przestrzeni kosm. oraz przystosowaniem organizmów do tych warunków i readaptacją do warunków ziemskich;
Chora, ob. Kariye Camii,
klasztor w Konstantynopolu, zał. ok. 536–537;
cmentarze lokalizowane w oddaleniu od zabudowań, w odosobnieniu lub w obrębie murów klasztornych (c.e. zmarłych członków zgromadzeń zakonnych);
Descartes
[dekạrt]
René Wymowa, forma zlatynizowana Renatus Cartesius, Kartezjusz, ur. 31 III 1596, La Haye (ob. La Haye-Descartes, Turenia), zm. 11 II 1650, Sztokholm,
francuski filozof, fizyk i matematyk; jeden z najbardziej rewolucyjnych umysłów XVII w., zwany ojcem filozofii nowożytnej.
eremici
[gr. eremía ‘pustynia’, érēmos ‘samotny’],
pustelnicy żyjący w odosobnieniu (indywidualnie lub w grupach), praktykujący ubóstwo, pokutę i modlitwę dla osiągnięcia zbawienia;
Galileusz, Galileo Galilei, ur. 15 II 1564, Piza, zm. 8 I 1642, Arcetri,
włoski fizyk, astronom i filozof.
GPU, ros. Gosudarstwiennoje politiczeskoje uprawlenije, Państwowy Zarząd Polityczny,
sowiecka policja polityczna 1922–34;
Gramsci
[grạmszi]
Antonio Wymowa, ur. 23 I 1891, Ales (Sardynia), zm. 27 IV 1937, Rzym,
wł. działacz komunist., filozof i publicysta; teoretyk i popularyzator marksizmu;
pawilon ogrodowy kształtem lub dekoracją nawiązujacy do naturalnych jaskiń.
izolacjonizm
[łac.],
doktryna polityczna zakładająca, że najlepszym sposobem zapewnienia bezpieczeństwa narodowego jest unikanie angażowania się w sprawy międzynarodowe;
kameduli, Zakon Eremitów Kamedulskich Kongregacji Góry Koronnej, Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae (EC),
zakon katol. ściśle kontemplacyjny, zał. 1012 w Campo Maldoli (ob. Camaldoli) k. Rawenny przez św. Romualda;
organizacje obywateli pol., którzy brali udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach nar., wchodząc w skład formacji wojsk. lub organizacji walczących o suwerenność i niepodległość RP.

Słownik języka polskiego PWN

odosobnienie «stan odseparowania się od innych ludzi lub od otoczenia»
odosobnićodosabniać, odosobniać «odizolować kogoś albo coś od otoczenia»
odosobniony
1. «znajdujący się na uboczu»
2. «rzadki, wyjątkowy»
odosobnić sięodosabniać się, odosobniać się «odizolować się od otoczenia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia