oddechowa

Encyklopedia PWN

droga oddechowa odpowiadająca za oddychanie niewrażliwe na cyjanek, występująca u roślin wyższych, grzybów i bakterii;
mięśnie biorące udział w wentylacji płuc;
zespół narządów służących do wymiany gazów (tlenu i dwultenku węgla) między organizmem a środowiskiem;
zespół enzymatycznych reakcji oksydacyjno-redukcyjnych zachodzący w wewnętrznej błonie mitochondrium u organizmów eukariotycznych, natomiast u bakterii — w błonie plazmatycznej, katalizowany przez białkowe przenośniki elektronów zawierające: flawiny, centra żelazo-siarkowe i hemy jako grupy prostetyczne;
białka oddechowe, proteiny oddechowe,
chromoproteiny biorące udział w procesach oddychania organizmów;
tlenowy aparat oddechowy, izolujący aparat oddechowy,
aparat z własnym zapasem sprężonego powietrza lub tlenu, umożliwiający oddychanie w ograniczonym czasie w atmosferze nie nadającej się do oddychania;
oddychanie, respiracja,
zespół procesów fizjol. umożliwiających wymianę gazów oddechowych — tlenu (O2) i dwutlenku węgla (CO2) między tkankami organizmu i otoczeniem;
spirometr
[łac.-gr.],
med. przyrząd pomiarowy do wyznaczania objętości oddechowych płuc (objętości oddechowej, zapasowej objętości wdechowej, zapasowej objętości wydechowej, z wyjątkiem objętości rezydualnej) lub prędkości przepływu gazu oddechowego podczas czynności oddechowych.
med. złożony odruch obronny ustroju polegający na gwałtownym wydechu przy użyciu wszystkich mięśni oddechowych z jednoczesnym nagłym otwarciem głośni;
związki chemiczne o dużej toksyczności, które użyte na polu walki mogą wywołać u ludzi zatrucia, śmierć lub mieć działanie obezwładniające;
med. subiektywne odczucie braku tchu lub powietrza;
med. upośledzona funkcja albo sprawność pojedynczego narządu, gruczołu, układu lub jednoczesne ograniczenie funkcji różnych ważnych narządów niezbędnych do zachowania funkcji życiowych;
zatrzymanie czynności oddechowej;
erytrocyty
[gr.],
krwinki czerwone, czerwone ciałka krwi,
komórki krwi kręgowców zawierające barwnik oddechowy hemoglobinę.
kwasica, acydoza,
med. zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej przejawiające się wzrostem stężenia jonów wodorowych w płynach ustrojowych, spowodowane zwiększeniem zawartości kwasów lub utratą zasad;
narządy kręgowców służące do oddychania powietrzem atmosferycznym;
ostra wirusowa choroba dróg oddechowych dzieci, z charakterystycznym obrzękiem błony śluzowej w podgłośniowej części krtani i lepką, zasychającą wydzieliną w drogach oddechowych;

Słownik języka polskiego PWN

oddech
1. «pobieranie tlenu przez odruchowe, rytmiczne wciąganie powietrza do płuc i wydalanie dwutlenku węgla na zewnętrz»
2. «powietrze wydychane»
3. przen. «rozchodzący się w powietrzu zapach czegoś»
4. «odpoczynek»

• oddechowy
drogi oddechowe «jama nosowa, jama ustna, gardło, krtań, tchawica i oskrzela»
szparki oddechowe «otworki w skórce liścia, kwiatu lub owocu służące do wymiany gazów»
tlenowy aparat oddechowy «aparat umożliwiający oddychanie tlenem sprężonym w stalowej butli»
układ oddechowy «płuca oraz zespół narządów tworzących drogi oddechowe, którymi powietrze dochodzi do płuc i zostaje z nich wydalone»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia