obyczaje

Encyklopedia PWN

zool. genetycznie uwarunkowane, popędowe sposoby zachowania się osobników danego gat. w określonych sytuacjach życiowych;
forma zachowania powszechnie przyjęta w danej zbiorowości społ., poparta uznawaną w niej tradycją;
chiń. zbiór wskazówek moralno-obyczajowych,
grecka starożytna szkoła filozoficzna, założona przez Anystenesa z Aten na przełomie V i IV w. p.n.e. i rozwijająca się w Grecji i Rzymie do IV w. n.e.;
Montesquieu
[mąteskjọ̈]
Charles-Louis de Secondat, baron de la Brède et de Montesquieu, Monteskiusz, ur. 18 I 1689, zamek La Brède k. Bordeaux, zm. 10 II 1755, Paryż,
francuski prawnik, myśliciel i pisarz polityczny, jeden z głównych przedstawicieli oświecenia.
Shijing, Księga pieśni,
najstarsza antologia poezji chińskiej powstała XI–VI w. p.n.e.; jedna z kanonicznych ksiąg Pięcioksięgu konfucjańskiego (Wujing);
etyka
[gr. tá ēthiká ‘traktat o obyczajach’ < ḗthos ‘obyczaj’, ‘charakter’],
termin użyty w IV w. p.n.e. przez Arystotelesa w tytule dzieła Etyka nikomachejska na oznaczenie opisowo-krytycznego studium tego, co dotyczy etosu jako ludzkiego charakteru, obyczaju, tj. utrwalonego sposobu zachowania się w środowisku życia, zamieszkania;
konserwatyzm
[łac. conservatus ‘zachowany’],
postawa, którą charakteryzuje przywiązanie do istniejącego, zakorzenionego w tradycji stanu rzeczy (wartości, obyczajów, praw, ustroju politycznego itp.) oraz niechętny stosunek do gwałtownych zmian i nowości;
o czasy! o obyczaje! — wyrażenie oburzenia na widok rozluźnienia obyczajów (Cyceron);
formacja kulturowa w dawnej Polsce;
Álvarez Quintero
[ạlwares kintẹro],
dramatopisarze hiszp., tworzący wspólnie, bracia:
Amman Jost, J. Ammann, ur. przed 13 VI 1539, Zurych (data i miejsce chrztu), zm. 17 III 1591, Norymberga,
szwajcarski malarz i rytownik;
typ budynku korporacyjnego, przeznaczonego na zebrania i życie towarzyskie bogatego patrycjatu miejskiego, zgrupowanego wg pochodzenia geogr.-kult. lub zawodu w bractwach (ławach), które nawiązują do średniow. wspólnot osób świeckich, i pragnącego naśladować obyczaje i tradycje rycerskie.
August, Caius Octavius, Caius Iulius Caesar, Imperator Caesar Augustus, pot. Oktawian, założyciel dynastii julijsko-klaudyjskiej, ur. 63 r. p.n.e., Rzym, zm. 14 r. n.e., Nola,
pierwszy cesarz rzymski.
Banu Hilal, Banū Hilāl,
plemię arabskie wywodzące się z południowego Nadżdu;
Barclay
[bạ:rkli]
Alexander, ur. 1475(?), zm. 10 VI 1552, Croydon (hrab. Surrey),
ang. pisarz i tłumacz, duchowny;
biografia
[gr. bíos ‘życie’, gráphō ‘piszę’],
życiorys autentycznej postaci, którego autorem nie jest — w przeciwieństwie do autobiografii — ona sama.
bionomika
[gr.],
biol. dział z zakresu nauk zool., zajmujący się opisywaniem obyczajów zwierząt i ich wzajemnych stosunków, wchodzący w zakres etologii opisowej;

Słownik języka polskiego PWN

obyczaj
1. «przyjęty w jakiejś społeczności sposób postępowania w danych okolicznościach»
2. «sposób postępowania lub zachowania charakterystyczny dla danego człowieka lub zwierzęcia»
3. «zasady etyczne i moralne, którymi ktoś się kieruje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia