obrotowy

Encyklopedia PWN

element łączeniowy stosowany do budowy pól komutacyjnych dawnych automatycznych central telefonicznych;
odmiana tłoczenia, przekształcanie krążka blachy w bryłę obrotową przez stopniowe dociskanie narzędziem blachy do obracającego się wzornika;
techn. część dźwignicy, na stałe związana z jej ustrojem nośnym;
dźwignica do przechylania lub obracania zbiorników lub wagonów (np. z węglem), w celu ich opróżnienia;
techn. element w postaci cienkiej płyty lub bryły, którego zarys zostaje przeniesiony (np. przy prasowaniu, kopiowaniu) na obrabiany przedmiot w taki sposób, że kształt wybranej linii na powierzchni przedmiotu (np. tworzącej bryły obrotowej) lub kształt powierzchni przedmiotu odpowiadał zarysowi w.;
zegar
[niem.],
przyrząd do wyznaczania czasu.
operacja obróbki plast., podczas której poprzez ściskanie zmniejsza się grubość materiału;
biol. zdolność oceny położenia ciała na podstawie informacji z receptorów wrażliwych na siły przyspieszenia, niezbędna do ustawienia środka ciężkości ciała względem kierunku działania siły ciężkości;
zootrop
[gr. zoṓn ‘stworzenie’, ‘obraz’, trópos ‘zwrot’, ‘obrót’],
zoetrope, daedalum, ang. wheel of life,
urządzenie służące do uzyskiwania ruchomego obrazu, skonstruowane 1834 przez ang. matematyka W.G. Hornera (nazwane przez niego „daedalum”);
mech. dodatkowa przekładnia zębata umieszczona w piaście napędowych kół jezdnych, powodująca zmniejszenie prędkości obrotowej tych kół;
dawne (używane już w neolicie) urządzenie do mielenia ziarna, głównie na mąkę;
żeglarstwo deskowe, windsurfing Wymowa,
rodzaj żeglarstwa wodnego uprawiany na deskach z żaglem (windsurferach), także na deskach napędzanych paralotnią; forma rekreacji ruchowej i sport wyczynowy.
półprodukt hutn. w postaci grudek zawierających ok. 95% żelaza;
techn. rodzaj dźwignicy składającej się z obrotowego ustroju nośnego (tzw. ostojnicy: słupa lub platformy) i wspornika połączonego z ustrojem nośnym na stałe (wysięgnica) albo nastawnego lub wychylnego w płaszczyźnie pionowej (wysięgnik).

Słownik języka polskiego PWN

obrotowy
1. «dotyczący ruchu dokoła własnej osi; też: powstający w wyniku takiego ruchu»
2. «mający możność obracania się»
3. «dotyczący gotówkowego lub towarowego obrotu w przedsiębiorstwie»

• obrotowo
stożek obrotowy, obrotowy prosty, kołowy «bryła ograniczona, powstała przez obrót trójkąta prostokątnego dookoła jednej z jego przyprostokątnych»
kapitał obrotowy «środki produkcyjne zużywane całkowicie w ciągu jednego cyklu produkcyjnego»
kręg obrotowy «kręg szyjny, umożliwiający obracanie głowy»
ruch obrotowy, wirowy «ruch, w którym punkty leżące na danej prostej pozostają nieruchome, pozostałe zaś punkty bryły poruszają się po okręgach, których środki leżą na tej prostej»
elipsoida obrotowa «bryła geometryczna powstająca przez obrót elipsy dookoła jej osi symetrii»
prędkość obrotowa «prędkość kątowa ciała określana liczbą jego obrotów na jednostkę czasu»
scena obrotowa «scena obracająca się dzięki wmontowanej w nią tarczy obrotowej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia